پنجشنبه 18 آذر (قوس) 1395 هجری شمسی برابر با 9 ربیع الأوّل 1438 هجری قمری Тоҷикӣ

منصور هاشمی خراسانی

* بخش «آشنایی» حاوی توضیحات کافی درباره‌ی علامه منصور هاشمی خراسانی، آثار و پایگاه ایشان راه‌اندازی شد. * مجموعه‌ی نقدها و بررسی‌های کتاب شریف «بازگشت به اسلام» اثر علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * «بسته‌های معرفتی هدایت» حاوی نامه‌ها، گفتارها، شرح‌ها، نقدها و بررسی‌ها و پرسش‌ها و پاسخ‌های مرتبط درباره‌ی موضوعات مهمّ اسلامی منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد. * کانال اطلاع‌رسانی «نهضت بازگشت به اسلام» در شبکه‌ی تلگرام راه‌اندازی شد. * صفحه رسمی دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی بر روی شبکه‌ی اجتماعی فیسبوک و گوگل پلاس راه‌اندازی شد. * نسخه‌ی تاجیکی پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی راه‌اندازی شد.

خواندن دیدگاه‌ها

شماره: 24 نویسنده نکته: تاریخ نکته:
موضوع نکته:

کوچ پرستوها؛ مجموعه‌ی داستان‌های کوتاه پندآموز (1)

سری به سرایی دیگر

سری به سرایی دیگر

به نام خدایی که من را از هدایت شدگان قرار داد.

روزی از روزها در کوچه پس کوچه‌های قلبم قدم می‌زدم که به درب ورودی آن رسیدم. درب ورودی آن خاک‌آلود بود و کنار و گوشه‌اش تارعنکبوت بسته بود. تعجّب کردم. انگار که مدّت‌ها بود کسی آن را باز نکرده بود! با دیدنش به گریه افتادم. آن را تکانی دادم و وارد قلبم شدم. قلب نگو بازار سیاه بگو! همه چیز در آن جا داشت، جز خودم که در آن جایی نداشتم. بازار سیاه؛ جایی آهنگ مبتذل، جایی ذکر مصیبت امام حسین، یک گوشه دعا، گوشه‌ای دیگر گناه و جایی حرص و طمع، جایی دیگر غیبت و تهمت و گوشه‌ای هم خیرات! قدم‌زنان و ترسان از این همه شلوغی و ناخالصی به ته قلبم نزدیک می‌شدم. هی زمین می‌خوردم و با دست و پایی خسته و زخمی از روزگار، بلند می‌شدم و دوباره با ترس و وحشت نگاهی به اطراف می‌کردم و غصّه می‌خوردم. دیدم جایی نوشته‌اند: دوره‌ی ختم قرآن و ریا، جای دیگر صدقه و ربا! آمدم تا با ناامیدی بیایم بیرون از قلب دنیایی‌ام. دیدم در آن انتهای قلبم روزنه‌ای کوچک باز است که از آن نور به قلبم می‌تابد! کنجکاو شدم. دوان دوان به‌طرف روزنه ‌دویدم تا ببینم به کجا باز می‌شود و این نور از کجاست، ولی شیطان مانند سگ سیاه ولگردی ناگهان از لابه‌لای ویرانه‌های قلبم پیدا شد و به دنبالم ‌دوید و ‌گفت: «نرو! دنبال نور نرو! این همه چیزهای خوب در قلبت هست. دیگر دنبال چه می‌روی؟! تو همه چیز داری و دیگر به چیزی احتیاج نداری! خیلی‌ها همین چیزها که تو داری را هم ندارند! تو خیلی چیزها می‌دانی! تو خیلی خوبی! تو خیلی بزرگی! دنبال نور نرو...»! ولی من خودم را می‌شناختم و می‌دانستم که خیلی چیزها ندارم و این چیزهایی که دارم چیزی نیست. من تشنگی خودم را احساس می‌کردم و نمی‌توانستم خودم را فریب دهم. خسته بودم و عمرم را باخته بودم. از این رو، رفتم تا رسیدم به روزنه. دریچه‌ای بود که به بیرون گشوده می‌شد. آن را باز کردم و قدمی برداشتم که ناگهان پرتاب شدم به دریا. فکر کردم غرق خواهم شد، ولی وقتی به خودم آمدم، دیدم درون قایقی هستم و سرم بر دامن مادری مهربان قرار گرفته است که اشک‌هایش مرا نوازش می‌دهد. فکر کردم مرده‌ام و به بهشت وارد شده‌ام و این موجودی بهشتی است. گفتم: «خدا را شکر. حتماً به خاطر محبّتم نسبت به پیامبر و اهل بیتش، من را بخشیده و وارد بهشت کرده است!». خوشحال و خندان بلند شدم. سلام دادم. جواب سلامم را داد و گفت: «باید به دنیا برگردی». اشک‌هایم جاری شد. نمی‌خواستم به دنیا برگردم. می‌ترسیدم دوباره گرفتار بشوم، اما او دستان مرا گرفت و گفت: «دنیا هزار و یک راه دارد که یکی از آن‌ها حق و باقی گمراهی است و تو هنوز آن راه حق را نیافته‌ای»! گفتم: «می‌خواستم، امّا راه‌بلدی نبود. هر کس راهی را نشانم داد و گفت راه حق این است و من هم دنبالش دویدم، ولی هرگز به مقصد نرسیدم. خدا می‌داند هر چه کردم بدون علم بود». او گفت: «خدا از قلب‌ها آگاه است». گفتم: «از قلب نگو که شرمنده‌ام. خیلی بیمار است. درمانش هم خیلی سخت است». گفت: «در دنیا برای آن طبیبی هست که تو او را نمی‌شناسی». گفتم: «نامش چیست؟» گفت: «عالمی از عالمان الهی به نام منصور هاشمی خراسانی. او بیماری همه‌ی قلب‌ها را تشخیص داده: جهل، تقلید، اهواء نفسانی، دنیاگرایی، تعصّب، تکبّر، خرافه‌گرایی و ... و درمان هر یک را گفته است»! گفتم: «کجا گفته است؟ چه گفته است؟». گفت: «کتابی نوشته است به نام <بازگشت به اسلام>! آن را با دقّت بخوان تا بیماری و درمان قلبت را بیابی»! گفتم: «او بیماری و درمان قلب من را از کجا دانسته است؟!». گفت: «از قرآن، از سنّت متواتر پیامبر، از عقل سلیم». به فکر فرو رفتم. گفت: «دخترم به چه فکر می‌کنی؟» گفتم: «پدر مرحومم می‌گفت که در آخر دنیا وقتی که همه‌ی قلب‌ها بیمار و خسته می‌شوند، مردی از خراسان می‌آید که داروی آن‌ها را نشانشان می‌دهد و زمینه‌ی درمانشان را فراهم می‌کند. با خود فکر کردم که شاید او همین طبیبی باشد که شما به من معرّفی کردید». گفت: «از رحمت خداوند ناامید نباش. شاید همو باشد. به هر حال، برگرد به دنیا و کتاب <بازگشت به اسلام> را بخوان تا داروی قلبت را بیابی و درمانش را بیاموزی». شادمان برخاستم و با امید فراوان به دنیا بازگشتم...

امروز در دنیا هستم و کتاب «بازگشت به اسلام» را می‌خوانم. گویی قرآن و سنّت متواتر پیامبرم از طریق آن با من سخن می‌گویند و درد و درمان قلبم را نشانم می‌دهند و من را به راه حق هدایت می‌کنند. احساس تشنه‌ای را دارم که در میان بیابانی خشک و سوزان، افتان و خیزان به چشمه‌ای زلال و خنک رسیده است و اینک آرزو می‌کند که ای کاش می‌توانست همه‌ی تشنگان این بیابان را از این چشمه آگاه کند. با شادمانی دست می‌افشاند و فریاد می‌زند:

آی تشنگان بیابان! اینجا چشمه است...! آیا صدای مرا می‌شنوید؟! آی...! من چشمه‌ای پیدا کرده‌ام! اینجا آب حیات است...!

نوشتن دیدگاه

کاربر گرامی! شما می‌توانید مقالات، نظرات، خاطرات و دل‌نوشته‌های خود در پیوند با آثار و اندیشه‌های علامه منصور هاشمی خراسانی را در فرم زیر بنویسید و برای ما ارسال کنید تا در این بخش به نمایش گذاشته شود.

توجّه: از آنجا که پاسخ ما به پست الکترونیک شما ارسال می‌شود و لزوماً بر روی پایگاه قرار نمی‌گیرد، لازم است که آدرس خود را به درستی وارد کنید.

لطفاً کد امنیتی را وارد کنید. بارگذاری مجدد کد امنیتی captcha loading
هر گونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.