یک شنبه 27 مرداد (اسد) 1398 هجری شمسی برابر با 16 ذي الحجه 1440 هجری قمری
     
منصور هاشمی خراسانی
* کتاب شریف «هندسه‌ی عدالت» اثری ارزشمند از علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی به زبان عربی راه‌اندازی شد. * نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading

خواندن گفتار

   
شماره: 2 کد: 80
موضوع:

هفت گفتار از آن جناب درباره‌ی احکام حیض و استحاضه

١ . أَخْبَرَنا حَمْزَةُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقُمِيُّ، قالَ: سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ الْهاشِميَّ الْخُراسانيَّ عَنْ أَكْثَرِ الْحَیْضِ، فَقالَ: ما یَقُولُونَ هٰؤُلاءِ؟ قُلْتُ: یَقُولُونَ عَشْرَةٌ! قالَ: أَكْثَرُهُ ثَمانٍ وَ إِنَّما تَسْتَظْهِرُ بِیَوْمَیْنِ فَإِنِ انْقَطَعَ عَنْهَا الدَّمُ فَهُوَ مِمّا بَقِيَ فِي الرَّحِمِ وَ إِنْ لَمْ یَنْقَطِعْ فَتَغْتَسِلُ وَ تُصَلِّي وَ تَقْضِي صَلاةَ الْیَوْمَیْنِ!

ترجمه‌ی گفتار:

حمزة بن جعفر قمی ما را خبر داد، گفت: از جناب منصور هاشمی خراسانی درباره‌ی حدّ اکثر حیض پرسیدم، پس فرمود: این‌ها چه می‌گویند؟ گفتم: می‌گویند ده روز است! فرمود: حدّ اکثر آن هشت روز است و جز این نیست که دو روز را صبر می‌کند، پس اگر خون از او قطع شد، آن از چیزی بوده که در رحم مانده است و اگر قطع نشد، غسل می‌کند و نماز می‌گزارد و نماز دو روز را قضا می‌کند!

٢ . أَخْبَرَنا ذاكِرُ بْنُ مَعْرُوفٍ الْخُراسانِيُّ، قالَ: أَفْتَی الْمَنْصُورُ فِي الْمُسْتَحاضَةِ إِذا كانَ لَها أَیّامٌ مَعْدُوداتٌ أَنْ تَدَعَ الصَّلاةَ فِي أَیّامِها ثُمَّ تَغْتَسِلَ وَ تَتَوَضَّأَ لِكُلِّ صَلاةٍ إِلّا أَنْ یَكُونَ أَیّامُها أَقَلَّ مِنَ الْعَشْرَةِ وَ دَمُها حارّاً بَحْرانِيّاً فَعَسیٰ أَنْ تَغَیَّرَتْ أَیّامُها فَتَدَعُ الصَّلاةَ حَتّیٰ تَریٰ دَماً بارِداً أَصْفَرَ أَوْ تَبْلُغَ الْعَشْرَةَ ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَ تَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاةٍ وَ إِنْ سالَ مِنْها كَالْمِیزابِ!

ترجمه‌ی گفتار:

ذاکر بن معروف خراسانی ما را خبر داد، گفت: جناب منصور درباره‌ی مستحاضه فتوا داد که هرگاه برای او روزهای معیّنی وجود دارد نماز را در روزهایش وا گذارد و سپس غسل کند و برای هر نماز وضو بگیرد، مگر اینکه روزهایش از ده کمتر و خونش گرم و بَحرانی (یعنی تیره و غلیظ) باشد، در این صورت شاید روزهایش تغییر کرده است، پس نماز را وا می‌گذارد تا آن گاه که خونی سرد و زردرنگ ببیند یا به ده روز برسد، سپس غسل می‌کند و برای هر نماز وضو می‌گیرد، اگرچه (خون) مانند ناودان از او روان باشد!

٣ . أَخْبَرَنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الْهِرَويُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: یَنْبَغِي لِلْمُسْتَحاضَةِ إِذا كَثُرَ عَلَیْهَا الدَّمُ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ الصُّبْحِ فَتُصَلِّيَ الْفَجْرَ، ثُمَّ تَغْتَسِلَ بَعْدَ الظُّهْرِ فَتُصَلِّيَ الظُّهْرَ وَ الْعَصْرَ، ثُمَّ تَغْتَسِلَ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فَتُصَلِّيَ الْمَغْرِبَ وَ الْعِشاءَ وَ لا جُناحَ عَلَیْها إِذا غَسَلَتْ عَنْهَا الدَّمَ وَ تَوَضَّأَتْ لِكُلِّ صَلاةٍ أَن لا تَفْعَلَ ذٰلِكَ لِأَنَّ الْإِسْتِحاضَةَ لَیْسَتْ بِحَیْضَةٍ وَ إِنَّما هِيَ عِرْقٌ فَتَقَهُ الشَّیْطانُ وَ لَوْ فَعَلَتْ لَكانَ أَحَبَّ إِلَيَّ لِأَنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ!

ترجمه‌ی گفتار:

محمّد بن عبد الرّحمن هروی ما را خبر داد، گفت: شنیدم جناب منصور می‌فرماید: برای مستحاضه شایسته است که وقتی خون بر او فزونی می‌گیرد، به هنگام صبح غسل کند و نماز صبح را بگزارد، سپس بعد از ظهر غسل کند و نماز ظهر و عصر را بگزارد، سپس بعد از مغرب غسل کند و نماز مغرب و عشا را بگذارد و گناهی بر او نیست که این کار را انجام ندهد هرگاه خون را از خود بشوید و برای هر نماز وضو بگیرد؛ چراکه استحاضه حیض نیست و تنها رگی است که شیطان آن را گشوده است و اگر این کار را انجام دهد نزد من محبوب‌تر است؛ چراکه خداوند پاکیزگان را دوست می‌دارد!

٤ . أَخْبَرَنا عَبْدُ الشَّكُورِ بْنُ زُلْمَيَ الْوَرْدَكِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: إِنَّ سَهْلَةَ بِنْتَ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو اسْتُحِيضَتْ فَأَتَتْ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فَسَأَلَتْهُ عَنْ ذٰلِكَ فَأَمَرَها بِالْغُسْلِ عِنْدَ كُلِّ صَلاةٍ، فَلَمّا جَهَدَها ذٰلِكَ أَمَرَها أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَ الْعَصْرِ بِغُسْلٍ وَ بَیْنَ الْمَغْرِبِ وَ الْعِشاءِ بِغُسْلٍ وَ تَغْتَسِلَ لِلصُّبْحِ! قُلْتُ: أَكانَ ذٰلكَ أَمْراً واجِباً؟ قالَ: لَوْ كانَ أَمْراً واجِباً لَهَلَكَ النّاسُ وَلٰكِنْ كانَ وَاللّهِ أَحَبَّ الْأَمْرَیْنِ إِلَیْهِ!

ترجمه‌ی گفتار:

عبد الشّکور بن زُلمی وردکی ما را خبر داد، گفت: شنیدم جناب منصور می‌فرماید: سهله دختر سهیل بن عمرو مستحاضه شد، پس به نزد رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم آمد و درباره‌ی آن پرسید، پس آن حضرت او را به غسل کردن پیش از هر نماز امر فرمود، پس چون برای او دشوار شد او را امر فرمود که میان ظهر و عصر با یک غسل و میان مغرب و عشا با یک غسل جمع کند و برای صبح نیز غسل نماید! گفتم: آیا این امری واجب بود؟ فرمود: اگر امری واجب بود مردم هلاک می‌شدند، ولی به خدا سوگند محبوب‌ترین دو کار نزد آن حضرت بود!

٥ . أَخْبَرَنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الطّالِقانِيُّ، قالَ: قالَ الْمَنْصُورُ: إِنَّ امْرَأَةً مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ كَتَبَتْ إِلَی ابْنِ عَبّاسٍ: أَنِّي قَدِ اسْتَحَضْتُ كَذا وَ كَذا فَسَأَلْتُ النّاسَ عَنْ ذٰلِكَ فَقالُوا: كانَ عَلِيٌّ يَقُولُ: تَغْتَسِلُ لِكُلِّ صَلاةٍ! فَقالَ ابْنُ عَبّاسٍ: ما نَجِدُ لَها غَيْرَ ما قالَ عَلِيٌّ! فَقِيلَ لَهُ: إِنَّ الْكُوفَةَ أَرْضٌ بارِدَةٌ! فَقالَ: تُؤَخِّرُ الظُّهْرَ وَ تُعَجِّلُ الْعَصْرَ وَ تَغْتَسِلُ غُسْلاً وَ تُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَ تُعَجِّلُ الْعِشاءَ وَ تَغْتَسِلُ غُسْلاً وَ تَغْتَسِلُ لِلْفَجْرِ غُسْلاً وَ لَوْ شاءَ اللّهُ لَابْتَلاها بِأَشَدَّ مِنْ ذٰلِكَ! ثُمَّ قالَ الْمَنْصُورُ: رَحِمَ اللّهُ ابْنَ عَبّاسٍ! كانَ یَقُولُ: إِذا حَدَّثَنَا الثِّقاتُ عَنْ عَلِيٍّ بِفُتْیا لا نَعْدُوها!

ترجمه‌ی گفتار:

احمد بن عبد الرّحمن طالقانی ما را خبر داد، گفت: جناب منصور فرمود: زنی از اهل کوفه برای ابن عبّاس نوشت: من سخت دچار استحاضه شده‌ام، پس از مردم درباره‌ی آن سؤال کردم، پس گفتند که علی می‌گفت: برای هر نمازی غسل کند! پس ابن عبّاس گفت: برای او چیزی جز آنچه علی می‌گفت سراغ نداریم! پس به او گفته شد: کوفه سرزمین سردی است (و غسل کردن برای هر نماز سخت است)! پس گفت: نماز ظهر را عقب و نماز عصر را جلو بیندازد و یک غسل کند و نماز مغرب را عقب و نماز عشا را جلو بیندازد و یک غسل کند و برای نماز صبح هم یک غسل کند و اگر خداوند می‌خواست او را به چیزی سخت‌تر از این مبتلا می‌کرد! سپس جناب منصور فرمود: خداوند ابن عبّاس را رحمت کند! می‌گفت: هرگاه افراد مورد اعتماد ما را از علی به فتوایی آگاه کنند از آن تخطّی نمی‌کنیم!

٦ . أَخْبَرَنا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْراهیمَ الشِّیرازيُّ، قالَ: سَأَلْتُ الْعالِمَ عَنِ الصُّفْرَةِ تَراهَا الْمَرْأَةُ، فَقالَ: إِنْ رَأَتْها فِي أَیّامِ حَیْضِها فَهِيَ مِنَ الْحَیْضِ وَ إِنْ رَأَتْها فِي غَیْرِ أَیّامِ حَیْضِها فَلَیْسَتْ بِشَيْءٍ إِلّا أَنْ تَراها فِي یَوْمَیْنِ قَبْلَ الْحَیْضِ أَوْ بَعْدَهُ فَإِنَّهُ رُبَّما یَتَعَجَّلُ فِيهِما أَوْ یَتَأَخَّرُ!

ترجمه‌ی گفتار:

محمّد بن ابراهیم شیرازی ما را خبر داد، گفت: از عالم درباره‌ی لکّه‌ای پرسیدم که زن می‌بیند، پس فرمود: اگر آن را در روزهای حیض خود ببیند آن از حیض است و اگر آن را در غیر روزهای حیض خود ببیند آن چیزی نیست، مگر اینکه آن را در دو روز پیش از حیض یا پس از آن ببیند؛ چراکه گاهی حیض این مقدار پیشی می‌گیرد یا پس می‌ماند!

٧ . أَخْبَرَنا هاشِمُ بْنُ عُبَیْدٍ الْخُجَنْدِيُّ، قالَ: قُلْتُ لِلْعَبْدِ الصّالِحِ: لِماذا كَتَبَ اللّهُ عَلَی الْحائِضِ قَضاءَ صَوْمِها وَ لَمْ یَكْتُبْ عَلَیْها قَضاءَ صَلاتِها وَ الصَّلاةُ أَكْبَرُ؟ قالَ: لِأَنَّ الصَّوْمَ غَیْرُ مَشْرُوطٍ بِالطَّهارَةِ وَ إِنَّما وُضِعَ عَنِ الْحائِضِ تَخْفِیفاً عَنْها فِي حالِ حَیْضِها لِئَلّا یُصِیبَها مَرَضٌ أَوْ ضَعْفٌ لِسَیَلانِ دَمِها وَ هِيَ صائِمَةٌ فَلِذٰلِكَ كُتِبَ عَلَیْهَا الْقَضاءُ بَعْدَ أَنْ طَهُرَتْ وَ عادَتْ قُوَّتُها كَما كُتِبَ عَلَی الْمَرِیضِ وَ لٰكِنَّ الصَّلاةَ مَشْرُوطَةٌ بِالطَّهارَةِ وَ قَدْ سَلَبَهَا اللّهُ مِنْها إِذْ جَعَلَ عَلَیْهَا الرِّجْسَ فَلَمْ تَكُنْ مِنْها فِي تِلْكَ الْحالِ صَلاةٌ حَتّیٰ یَكُونَ لَها قَضاءٌ!

ترجمه‌ی گفتار:

هاشم بن عبید خجندی ما را خبر داد، گفت: به بنده‌ی صالح (یعنی جناب منصور) گفتم: برای چه خداوند بر حائض قضاء روزه‌اش را واجب کرده، ولی قضاء نمازش را واجب نکرده، در حالی که نماز بزرگ‌تر (از روزه) است؟! فرمود: برای اینکه روزه مشروط به طهارت نیست و تنها به خاطر تخفیفی برای حائض در حال حیضش از او برداشته شده است تا بیماری یا ضعفی به سبب خون‌ریزی‌اش در حال روزه به او نرسد، پس به این خاطر قضا پس از اینکه پاکیزه شد و نیرویش بازگشت بر او نوشته شده همان طور که بر مریض نوشته شده است، ولی نماز مشروط به طهارت است، در حالی که خداوند آن را از او سلب کرده، هنگامی که (بدون اراده یا اقدامی از جانب او) نجاست را بر او قرار داده، پس نمازی توسّط او در آن حال ممکن نبوده است تا برایش قضایی باشد!

شرح گفتار:

برای خواندن شرحی بر این گفتارهای نورانی، به پرسش و پاسخ 221 مراجعه کنید.

هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
دانلود مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نام کتاب: مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
ناشر: دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نسخه: پنجم
زمان انتشار: آبان (عقرب) 1397 هجری شمسی
مکان انتشار: بلخ؛ افغانستان
هرگونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.
×
آیا مایلید در خبرنامه‌ی پایگاه عضو شوید؟