پنج شنبه 28 تیر (سرطان) 1397 هجری شمسی برابر با 6 ذي القعده 1439 هجری قمری Тоҷикӣ English
منصور هاشمی خراسانی
* نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading

خواندن گفتار

     
شماره: 6 کد: 57
موضوع:

نُه گفتار از آن جناب درباره‌ی چیزی که مدّعیان دروغین با آن شناخته می‌شوند.

١ . أَخْبَرَنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الْهِرَوِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ الْهاشِميَّ الْخُراسانِيَّ یَقُولُ: یُعْرَفُ الْکَذّابُ بِسِتِّ خِصالٍ: یَدَّعِي ما لا یَقْدِرُ عَلیٰ إِثْباتِهِ وَ یُغَیِّرُ دَعْواهُ وَ یُخْبِرُ عَمّا فِي السَّماءِ وَ هُوَ لا یَعْلَمُ ما فِي الْأَرْضِ وَ یُحَدِّثُ النّاسَ بِما لا یَعْرِفُونَ وَ یُفَسِّرُ الْقُرْآنَ بِرَأیِهِ یَزْعُمُ أَنَّهُ باطِنُهُ وَ یَحْتَجُّ بِخَبَرِ الْواحِدِ.

ترجمه‌ی گفتار:

محمّد بن عبد الرّحمن هروی ما را خبر داد، گفت: شنیدم منصور هاشمی خراسانی می‌فرماید: کذّاب با شش ویژگی شناخته می‌شود: [1] چیزی را ادّعا می‌کند که نمی‌تواند آن را اثبات کند [2] و ادّعای خود را تغییر می‌دهد [3] و از آسمان خبر می‌دهد در حالی که از آنچه در زمین است خبر ندارد [4] و به مردم چیزهایی (عجیب و غریب) می‌گوید که برایشان شناخته نیست [5] و قرآن را به رأی خود تفسیر می‌کند، با این ادّعا که باطن آن است [6] و به خبر واحد استناد می‌کند.

٢ . أَخْبَرَنا عِیسَی بْنُ عَبْدِ الْحَمِیدِ الْجُوزَجانِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: ما كَذَبَ النّاسُ عَلیٰ رَجُلٍ كَما كَذَبُوا عَلَی الْمَهْدِيِّ! فَمَنْ أَتاكُمْ یَدْعُوكُمْ إِلیٰ نَفْسِهِ مُحْتَجّاً عَلَیْكُمْ بِخَبَرِ واحِدٍ فَلا تُصَدِّقُوهُ! قُلْتُ: وَ إِنْ وافَقَهُ ذٰلِكَ الْخَبَرُ؟! قالَ: وَ إِنْ وافَقَهُ ذٰلِكَ الْخَبَرُ! ثُمَّ قالَ: اللّهُ أَكْبَرُ مِنْ أَن یُعْبَدَ بِخَبَرِ واحِدٍ!

ترجمه‌ی گفتار:

عیسی بن عبد الحمید جوزجانی ما را خبر داد، گفت: شنیدم منصور می‌فرماید: مردم چندان که بر مهدی دروغ بسته‌اند، بر کسی دروغ نبسته‌اند! پس هر کس به نزد شما آمد و شما را به سوی خود دعوت کرد در حالی که بر شما به خبر واحدی احتجاج می‌نمود، پس او را تصدیق نکنید! گفتم: اگر چه آن خبر با او موافق باشد؟ فرمود: اگر چه آن خبر با او موافق باشد! سپس فرمود: خداوند بزرگ‌تر از آن است که بنا بر خبر واحدی پرستش شود!

شرح گفتار:

«احتجاج نمودن» به معنای «حجّت آوردن» و «استدلال کردن» است و «خبر واحد»، روایتی است که راویان آن در هر طبقه به حدّ تواتر نمی‌رسند و مثلاً از یک یا دو یا سه نفر تجاوز نمی‌کنند و به همین سبب، موجب یقین نمی‌شود و تبعاً نمی‌تواند مبنای پرستش خداوند باشد.

٣ . أَخْبَرَنا عَلِيُّ بْنُ إِسْماعِیلَ الدّامْغانِيُّ، قالَ: قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: إِنَّ هٰذَا الرَّجُلَ -یَعْنِي أَحْمَدَ الْبَصْرِيَّ- یَدْعُو النّاسَ إِلیٰ نَفْسِهِ مُحْتَجّاً عَلَیْهِمْ بِخَبَرِ الطُّوسِيِّ فِي الْوَصِیَّةِ! فَقالَ: لَقَدْ أَكْثَرْتُمْ عَلَيَّ فِي هٰذَا الرَّجُلِ! أَلا أُعْطِیكُمْ قاعِدَةً تَعْرِفُوا بِها هٰذا وَ أَمْثالَهُ؟ قُلْتُ: ما أَحْوَجَنا إِلیٰ هٰذِهِ الْقاعِدَةِ! قالَ: مَنْ دَعاكُمْ إِلیٰ نَفْسِهِ مُحْتَجّاً عَلَیْكُمْ بِخَبَرِ واحِدٍ فَكَذِّبُوهُ وَ ما أَصابَكُمْ مِنْهُ مِنْ إِثْمٍ فَهُوَ فِي عُنُقِي! ثُمَّ قالَ: یَأبَی اللّهُ أَن یُعْبَدَ بِخَبَرِ واحِدٍ! أَوْ قالَ: یُعْرَفَ! الشَّكُّ مِنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْماعِیلَ.

ترجمه‌ی گفتار:

علیّ بن اسماعیل دامغانی ما را خبر داد، گفت: به جناب منصور گفتم: هرآینه این مرد -یعنی احمد بصری- مردم را به سوی خود دعوت می‌کند در حالی که به خبر (محمّد بن حسن) طوسی درباره‌ی وصیّت احتجاج می‌نماید! پس فرمود: هرآینه درباره‌ی این مرد با من بسیار سخن گفتید! پس آیا به شما قاعده‌ای ندهم که با آن او و امثال او را بشناسید؟ گفتم: چه اندازه به این قاعده محتاجیم! فرمود: هر کس شما را به سوی خود دعوت کرد در حالی که بر شما به خبر واحدی احتجاج می‌نمود پس او را تکذیب کنید و هر گناهی که از این بابت به شما رسید، آن بر گردن من باشد! سپس فرمود: خداوند ابا دارد از اینکه با خبر واحدی پرستش شود! یا فرمود: شناخته شود! شک از علیّ بن اسماعیل است.

شرح گفتار:

«خبر محمّد بن حسن طوسی درباره‌ی وصیّت» خبر واحد و ضعیفی است که این عالم شیعه در یکی از کتب خود به نام «الغیبة» از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم روایت کرده و در آن نام دوازده خلیفه‌ی رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم آمده و گفته شده است که پس از این دوازده خلیفه، دوازده مهدی خواهند بود که نام نخستین آنان عبد الله، احمد و مهدی است و احمد حسن بصری ادّعا می‌کند که هموست؛ با این استدلال سخیف و گستاخانه که نامش احمد است و ادّعای او برای اثبات ادّعایش کافی است!!

٤ . أَخْبَرَنا عَبْدُ اللّهِ بْنُ حَبِیبٍ الطَّبَرِيُّ، قالَ: كُنْتُ أَنا وَ الْحَسَنُ بْنُ الْقاسِمِ عِنْدَ الْمَنْصُورِ فَقالَ لَنا: إِنَّ عَلِيّاً لَمّا أَرادَ الْخُرُوجَ مِنَ الْبَصْرَةِ قامَ عَلىٰ أَطْرافِها وَ قالَ: لَعَنَكِ اللّهُ يا أَنْتَنَ الْأَرْضِ تُراباً وَ أَسْرَعَها خَراباً وَ أَشَدَّها عَذاباً، فِيكِ الدّاءُ الدَّوِيُّ، قِيلَ: وَ مَا الدّاءُ الدَّوِيُّ يا أميرَ الْمُؤْمِنينَ؟! قالَ: الْكِذْبُ عَلَيْنا أَهْلِ الْبَيْتِ وَ اسْتِحْلالُ الْكِذْبِ عَلَيْنا! ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ وَ قالَ: أَلا تَریٰ هٰذَا الْبَصْرِيَّ كَیْفَ یَكْذِبُ عَلَیْهِمْ؟! -یَعْنِي أَحْمَدَ الْحَسَنَ! قُلْتُ: جُعِلْتُ فِداكَ إِنَّ هٰذَا الْكَذّابَ یَحْتَجُّ عَلَی النّاسِ بِرِوایَةٍ رَواهَا الطُّوسِيُّ فِي غَیْبَتِهِ! قالَ: إِنَّ اللّهَ أَحْكَمُ وَ أَعْدَلُ و أَكْرَمُ وَ أَجَلُّ مِنْ أَن یَحْتَجَّ عَلَی النّاسِ یَوْمَ الْقِیامَةِ بِرِوایَةٍ رَواهَا الطُّوسِيُّ فِي غَیْبَتِهِ!

ترجمه‌ی گفتار:

عبد الله بن حبیب طبری ما را خبر داد، گفت: من و حسن بن قاسم (طهرانی) نزد جناب منصور بودیم، پس به ما فرمود: هرآینه علی (به دنبال جنگ جمل) هنگامی که خواست از شهر بصره خارج شود بر پیرامون آن ایستاد و فرمود: خداوند تو را لعنت کند ای که خاکت ناپاک‌ترین خاک و ویرانی‌ات زودترین ویرانی و عذابت سخت‌ترین عذاب در زمین است! درد جانکاه در توست! گفته شد: درد جانکاه چیست ای امیر مؤمنان؟! فرمود: دروغ بستن بر ما اهل بیت و حلال شمردن دروغ بستن بر ما! سپس آن جناب به من توجّه کرد و فرمود: آیا این مرد بصری را نمی‌بینی که چگونه بر آنان دروغ می‌بندد؟ -یعنی احمد حسن! گفتم: فدایت شوم، این کذّاب بر مردم به روایتی احتجاج می‌کند که طوسی در کتاب غیبتش نقل کرده است! فرمود: خداوند حکیم‌تر و عادل‌تر و کریم‌تر و بزرگ‌تر از آن است که بر مردم در روز قیامت به روایتی احتجاج کند که طوسی در کتاب غیبتش نقل کرده است!

٥ . أَخْبَرَنا صالِحُ بْنُ مُحَمَّدٍ السَّبْزَوارِيُّ، قالَ: قالَ لِيَ الْمَنْصُورُ: بِمَ یَحْتَجُّ هٰؤُلاءِ الْحَمْقاءُ؟ قُلْتُ: مَنْ جُعِلْتُ فِداكَ؟! فَإِنَّ الْحَمْقاءَ لَكَثِیرٌ! قالَ: شَیاطِینُ هٰذَا الْبَصْرِيِّ! قُلْتُ: یَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ رَأَوْهُ فِي النَّوْمِ! قالَ: كَذَبُوا وَاللّهِ، فَإِنَّ دِينَ اللّهِ أَعَزُّ مِنْ أَن يُرىٰ فِي النَّوْمِ! ثُمَّ خَرَجَ إِلَی السَّاحَةِ وَ خَرَجْتُ مَعَهُ فَأَخَذَ بِیَدِهِ إِبْرِیقاً لِیَتَوَضَّأَ لِلصَّلاةِ فَذَهَبْتُ لِأَصُبَّ عَلَیْهِ الْماءَ فَقالَ: لا أُشْرِكُ بِعِبادَةِ رَبِّي أَحَداً! ثُمَّ أَشارَ إِلَی الْإِبْرِیقِ وَ قالَ: مَنِ ادَّعیٰ عَلَیْكُمْ هٰذا مُحْتَجّاً عَلَیْكُمْ بِما رَأیٰ فِي النَّوْمِ أَوْ رُؤِيَ لَهُ فَلا تُعْطُوهُ هٰذا وَ إِنْ جُدِعَ أَنْفُهُ!

ترجمه‌ی گفتار:

صالح بن محمّد سبزواری ما را خبر داد، گفت: جناب منصور به من فرمود: این احمق‌ها به چه چیزی احتجاج می‌کنند؟ گفتم: چه کسانی فدایت شوم؟! احمق‌ها بسیارند! فرمود: شیاطینِ این بصری (یعنی یاران او)! گفتم: می‌پندارند که (حقّانیّت) او را در خواب دیده‌اند! فرمود: دروغ می‌گویند به خدا سوگند، هرآینه دین خداوند استوارتر از آن است که در خواب دیده شود! سپس به سوی حیاط بیرون رفت و من نیز با او بیرون رفتم، پس با دست خود آفتابه‌ای را برگرفت تا برای نماز وضو بگیرد، پس من پیش رفتم تا برای او آب بریزم، پس (اجازه نداد و) فرمود: در عبادت پروردگارم کسی را شریک نمی‌کنم! سپس به آفتابه اشاره کرد و فرمود: هر کس این را بر شما مدّعی شد در حالی که به آنچه خود یا کسی دیگر برای او در خواب دیده است احتجاج می‌کرد، پس این را به او ندهید، اگرچه بینی‌اش بریده شود!

شرح گفتار:

«اگرچه بینی‌اش بریده شود»، تعبیری کنایی و فصیح به معنای منکوب شدن و رسیدن به نهایت خواری و مشقّت است و مراد از آن این است که هرگاه کسی با استناد به خواب خود یا دیگران مدّعی مالکیّت یک آفتابه شد، مطلقاً آن را به او ندهید، تا چه رسد به اینکه مدّعی مقامات خاصّی در دین شود!

٦ . أَخْبَرَنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الطّالِقانِيُّ، قالَ: قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: ما بَقِيَ مِنْ كَلْبٍ وَ لا سِنَّوْرٍ إِلّا وَ قَدِ ادَّعیٰ هٰذَا الْأَمْرَ! قالَ: وَیْحَكَ! بِمَ یَحْتَجُّونَ؟ قُلْتُ: یَأخُذُونَ رِوایَةً فَیُأَوِّلُونَها! قالَ: إِذا أَتاكُمْ مَنْ تُوعَدُونَ یَحْتَجُّ عَلَیْكُمْ بِأَبْیَنَ مِنْ هٰذا! قُلْتُ: وَ ما هُوَ؟ قالَ: آیَةٌ باهِرَةٌ!

ترجمه‌ی گفتار:

احمد بن عبد الرّحمن طالقانی ما را خبر داد، گفت: به جناب منصور گفتم: هیچ سگ و گربه‌ای باقی نمانده مگر آنکه این امر را ادّعا کرده است! فرمود: وای بر تو! به چه چیزی احتجاج می‌کنند؟ گفتم: روایتی را می‌گیرند و آن را تأویل می‌کنند! فرمود: هرگاه کسی که وعده داده می‌شوید بیاید بر شما به چیزی روشن‌تر از این احتجاج می‌کند! گفتم: آن چیست؟ فرمود: آیتی آشکار!

٧ . أَخْبَرَنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الطّالِقانِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: کُلُّ مَنْ تَسَلَّطَ عَلَی النّاسِ بِغَیْرِ إِذْنِ اللّهِ ثُمَّ قالَ لَهُمْ مَنْ أَطاعَنِي فَقَدْ أَطاعَ اللّهَ وَ مَنْ عَصانِي فَقَدْ عَصَی اللّهَ فَهُوَ دَجّالٌ وَ إِنْ کانَ ذا عِلْمٍ وَ صَلاحٍ! قُلْتُ: بِماذا یُعْرَفُ إِذْنُ اللّهِ؟ قالَ: إِنَّما یُعْرَفُ إِذْنُ اللّهِ بِآیَةٍ بَیِّنَةٍ أَوْ وَصِیَّةٍ ظاهِرَةٍ! قُلْتُ: وَ ما آیَةٌ بَیِّنَةٌ؟ قالَ: آیَةٌ وَعَدَها نَبِيٌّ أَوْ وَصِيُّ نَبِيٍّ کَما قالَ نَبِيٌّ فِي طالُوتَ: «إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»! قُلْتُ: وَ ما وَصِیَّةٌ ظاهِرَةٌ؟ قالَ: هِيَ أَنْ تَقْدِمَ مَدِینَةَ نَبِيٍّ أَوْ وَصِيِّ نَبِيٍّ فَتَسْأَلَ عَنْهَا الْعامَّةَ وَ الصِّبْیانَ وَ الْعَجائِزَ إِلیٰ مَنْ أَوْصیٰ فُلانٌ؟ فَیَقُولُوا: إِلیٰ فُلانِ بْنِ فُلانٍ! قُلْتُ: وَاللّهِ ما أَبْقَیْتَ لِلدَّجاجِلَةِ مَسْلَکاً یَسْلُکُوهُ! قالَ: أَنا ما أَبْقَیْتُ لَهُمْ؟! بَلِ اللّهُ ما أَبْقیٰ لَهُمْ! أَرادَ أَن یَسُدَّ خَلَّةً فَفَعَلَ! ثُمَّ أَشارَ بِیَدِهِ إِلیٰ شَمْسٍ داخِلَةٍ فِي الْبَیْتِ فَقالَ: أَلَیْسَتْ هٰذِهِ الشَّمْسُ بَیِّنَةً؟ قُلْتُ: بَلیٰ جُعِلْتُ فِداكَ، قالَ: فَإِنَّ دِینَ اللّهِ أَبْیَنُ مِنْ هٰذِهِ «لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ۗ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ»!

ترجمه‌ی گفتار:

احمد بن عبد الرّحمن طالقانی ما را خبر داد، گفت: شنیدم منصور می‌فرماید: هر کس بدون اذن خداوند بر مردم سلطه یابد، سپس بگوید هر کس از من اطاعت کند از خداوند اطاعت کرده و هر کس از من نافرمانی کند از خداوند نافرمانی کرده، او دجّال است اگرچه دارای علم و صلاح باشد! گفتم: اذن خداوند با چه چیزی شناخته می‌شود؟ فرمود: اذن خداوند تنها با آیتی بیّنه یا وصیّتی ظاهره شناخته می‌شود! گفتم: آیتی بیّنه چیست؟ فرمود: آیتی که پیامبر یا وصیّ پیامبری آن را وعده داده است، چنانکه پیامبری درباره‌ی طالوت فرمود: «هرآینه آیت حکومت او این است که تابوت را برای شما می‌آورد که در آن آرامشی از پروردگارتان و بازمانده‌ای از چیزی است که آل موسی و آل هارون بر جای نهاده‌اند و فرشتگان آن را حمل می‌کنند، هرآینه در آن برای شما آیتی است اگر مؤمن باشید» (بقره/ 248)! گفتم: وصیّتی ظاهره چیست؟ فرمود: آن این است که به شهر پیامبر یا وصیّ پیامبری داخل شوی پس در آن از عامّه و کودکان و پیرزنان بپرسی که فلانی به چه کسی وصیّت کرد؟ پس بگویند: به فلانی پسر فلانی! گفتم: به خدا سوگند برای دجّالان هیچ راهی باقی نگذاشتی که از آن وارد شوند! فرمود: من برایشان باقی نگذاشتم؟! بلکه خداوند برایشان باقی نگذاشت! خواست که رخنه‌ای را ببندد پس بست! سپس با دست خود به آفتابی در خانه اشاره کرد و فرمود: آیا این آفتاب روشن نیست؟ گفتم: چرا، فدایت شوم! فرمود: هرآینه دین خداوند از این روشن‌تر است «تا هر کس که هلاک می‌شود در روشنی هلاک شود و هر کس که زنده می‌ماند در روشنی زنده بماند و هرآینه خداوند شنوایی داناست» (أنفال/ 42)!

٨ . أَخْبَرَنا صالِحُ بْنُ مُحَمَّدٍ السَّبْزَوارِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: تَعَوَّذُوا بِاللّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِیحِ الدَّجّالِ! قُلْتُ: وَ مَا الْمَسِیحُ الدَّجّالُ؟ قالَ: مَن یَدَّعِي ما یُخالِفُ کِتابَ اللّهِ ثُمَّ یُقِیمُ عَلَیْهِ مُعْجِزَةً فَهُوَ الْمَسِیحُ الدَّجّالُ! قُلْتُ: لِماذا یُسَلِّطُهُ اللّهُ عَلیٰ إِقامَةِ الْمُعْجِزاتِ؟! قالَ: لِیَعْلَمَ مَنْ يتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ ينْقَلِبُ عَلَى عَقِبَيهِ وَ قالَ الرَّسُولُ: لا إِلٰهَ إِلَّا اللّهُ وَ قالَ لا نَبِيَّ بَعْدِي وَ قالَ الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنا عَشَرَ إِماماً!

ترجمه‌ی گفتار:

صالح بن محمّد سبزواری ما را خبر داد، گفت: شنیدم منصور می‌فرماید: از فتنه‌ی مسیح دجّال به خداوند پناه ببرید! گفتم: مسیح دجّال کیست؟ فرمود: کسی که چیزی مخالف با کتاب خداوند را ادّعا می‌کند و سپس برای آن معجزه‌ای اقامه می‌دارد او مسیح دجّال است! گفتم: برای چه خداوند او را بر اقامه‌ی معجزات توانا می‌سازد؟! فرمود: برای اینکه بداند چه کسی از پیامبر پیروی می‌کند و چه کسی به پشت سرش بر می‌گردد و پیامبر فرمود: خدایی جز الله وجود ندارد و فرمود: پیامبری پس از من نیست و فرمود: امامان پس از من دوازده نفرند!

٩ . أَخْبَرَنا عَبْدُ السَّلامِ بْنُ عَبْدِ الْقَیُّومِ الْبَلْخِيُّ، قالَ: دَخَلْتُ عَلَی الْعَبْدِ الصّالِحِ وَ هُوَ فِي مَسْجِدٍ فَسَمِعْتُهُ یَقُولُ لِلنّاسِ: أَیُّهَا النَّاسُ! إِذا أَتاكُمْ آتٍ بِما أَتیٰ بِهِ الْمَسِیحُ عَلَیْهِ السَّلامُ ثُمَّ قالَ إِنِّي إِلٰهٌ مِنْ دُونِ اللّهِ أَوْ نَبِيٌّ مِنْ بَعْدِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ أَوْ إِمامٌ مِنْ بَعْدِ الْمَهْدِيِّ عَلَیْهِ السَّلامُ فَلا تُصَدِّقُوهُ فَإِنَّهُ الْمَسِیحُ الدَّجّالُ! أَلا هَلْ بَیَّنْتُ؟! أَلا هَلْ عَلَّمْتُ؟! «أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَافِلِينَ»!

ترجمه‌ی گفتار:

عبد السلام بن عبد القیّوم بلخی ما را خبر داد، گفت: بر بنده‌ی صالح (یعنی منصور) وارد شدم در حالی که در مسجدی بود، پس شنیدم که به مردم می‌فرماید: ای مردم! هرگاه کسی با معجزات مسیح علیه السلام به نزد شما آمد، سپس گفت من خدایی جز الله هستم یا پیامبری پس از محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم هستم یا امامی پس از مهدی علیه السلام هستم، او را تصدیق نکنید؛ چراکه او مسیح دجّال است! هلا آیا تبیین کردم؟! هلا آیا تعلیم دادم؟! «مبادا در روز قیامت بگویید که ما از این بی‌خبر بودیم» (أعراف/ 172)!

شرح گفتار:

اکنون اگر عاقل هستی و هنوز در تقلید و تعصّب و تکبّر غرق نشده‌ای، این حکمت‌های ناب و گوهرهای نایاب را قدر بدان و آویزه‌ی گوش خود بکن تا در این هنگامه‌ی پرفتنه و روزگار پرشبهه، هر دروغگوی شیّادی تو را نفریبد و به سوی ضلالت و شقاوت نکشاند و از راه حق باز ندارد و بدان که صاحب این حکمت‌های ناب و معدن این گوهرهای نایاب، دوستی از دوستان خداوند و راهنمایی بزرگ از صدّیقان است که با انکار و إعراض تو کوچک نمی‌شود، هر چند در این دو کوشا باشی؛ چراکه هرگز آفتاب با دستان تو پوشانده نمی‌شود و دریا در زیر پاهایت پنهان نمی‌گردد و اگر تو زبان به بزرگداشت او نگشایی و به فضیلت او اقرار نکنی، زود باشد که سخن‌شناسان نکته‌سنج و باریک‌بینان آزاده از هر گوشه‌ی جهان سر برآورند و چیزی که تو قدر نمی‌دانی را قدر بدانند و چیزی که تو کتمان می‌کنی را آشکار نمایند و اگر آنان نیز سکوت کنند، زمین و آسمان به فریاد آیند و به فضیلت و صداقت او شهادت دهند و آن گاه برای تو و سایر منکران و سکوت کنندگان، بهره‌ای جز شرمساری نیست.

برای خواندن حکمت‌هایی دیگر از آن جناب درباره‌ی دجّالان، به گفتار 117 مراجعه کن.
هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
گوگل پلاس
فرازهایی از گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «إنّا لله و إنّا إلیه راجعون. همانا این دین، از عالمانِ خویش، بیش از جاهلانِ خویش لطمه دیده و از فقیهانِ خویش، بیش از سفیهانِ خویش ضربه خورده است؛ چراکه لغزشِ جاهل، لغزشِ جاهل است و لغزش عالِم، عالَمی را می‌لغزاند! همانا یک بدی فقیه، هزار خوبی او را از بین می‌برد و شرّ قلیلش، از خیر کثیرش بی‌نیاز می‌کند! وای بر عالمان بد که در پی جلب رضایت سلطان‌اند؛ پس حق را باطل و باطل را حق می‌نمایند و بر ضدّ مستضعفان و به سود مستکبران فتوا می‌دهند...

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    عقل ریشه‌ی معرفت و کتاب و سنّت ساقه‌ی آن و خلفاء در زمین شاخه‌های آن هستند؛ پس هر کس عقل را وانهد، ریشه‌ی معرفت را بریده و هر کس کتاب و سنّت را وانهد، ساقه‌ی آن را بریده و هر کس خلفاء در زمین را وانهد، شاخه‌های آن را بریده است و همگی از حاصل و میوه‌ی آن محروم هستند!

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «ای مردم! بدانید که هیچ سرمایه‌ای برای شما سودمندتر از دانایی نیست و مردم یکی از سه کس هستند: کسی که می‌داند، کسی که در صدد دانستن است و کسی که کسی نیست. ای مردم! در زندگی‌های خود فرو نروید و از آن‌چه بر دنیا و آخرت‌تان می‌رود بی‌خبر نمانید. بی‌خبری در این روزگار گناهی بسیار بزرگ است. با قرآن انس بگیرید و آن را به کار بندید. با سنّت پیامبر و خاندانش آشنا شوید و از آن پیروی کنید. عقل‌های خود را به کار اندازید و سخنان اینان -و با دست به ملّایان و بزرگان قریه اشاره کرد- را بسنجید. اگر آن را مطابق با عقل‌های خود و مطابق با قرآن و سنّت یافتید بپذیرید وگرنه به دیوار بزنید و گناه آن بر گردن من باشد...

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «چگونه بدون آفتاب، روز را خواهند دید و چگونه بدون آب، سبزی زمین را؟! بلکه شام آنان تا ابد ادامه خواهد داشت و زمین آنان مانند شوره‌زار خواهد بود؛ چراکه خلیفه‌ی خداوند بر آنان مستولی نیست و احکام او در میانشان جاری نمی‌شود. بگذار کسانی که به وجود خداوند ایمان ندارند و کسانی که برای او شریک می‌گیرند، به سخن من استهزا نمایند و در پی بازی خود بروند؛ چراکه آنان مانند کُشنده‌ی خویش پشیمان خواهند شد و مانند خورنده‌ی نجاست قی خواهند کرد! آن‌گاه در طلب من به دریا خواهند زد و از گردنه‌های کوه‌ها خواهند گذشت؛ بلکه من را در شکاف صخره‌ها جستجو خواهند کرد و از چوپان‌های دشت‌ها سراغ خواهند گرفت؛ تا سخنی را برای آنان بازگو کنم که امروز از من نمی‌شنوند و راهی را به آنان نشان دهم که اینک از من نمی‌پذیرند»!

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    دو گروه دین مردم را بر آنان تباه کردند: اهل رأی و اهل حدیث! گفتم: اهل رأی را دانسته‌ام، ولی اهل حدیث چطور؟! فرمود: آنان احادیثی دروغین را روایت کردند، پنداشتند که صحیح است و آن را جزئی از دین برساختند و هیچ گروهی بر خداوند و پیامبرش چنانکه اهل حدیث دروغ بسته‌اند دروغ نبسته است، می‌گویند: «خداوند و پیامبرش چنین گفتند»، در حالی که خداوند و پیامبرش چنین نگفتند و آنان تنها دروغ می‌گویند و اگر کسی بگوید این رأیی است که به نظر من آمده برای او بهتر است از آنکه بگوید این سخن خداوند و پیامبر اوست، در حالی که دروغگوست!

هرگونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.
×
آیا مایلید در خبرنامه‌ی پایگاه عضو شوید؟