پنج شنبه 1 فروردین (حمل) 1398 هجری شمسی برابر با 14 رجب 1440 هجری قمری
     
منصور هاشمی خراسانی
* کتاب شریف «هندسه‌ی عدالت» اثری ارزشمند از علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی به زبان عربی راه‌اندازی شد. * نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading

خواندن گفتار

     
شماره: 1 کد: 38
موضوع:

هفت گفتار از آن جناب درباره‌ی مذاهب و اینکه او مسلمان است و شیعه یا سنّی شمرده نمی‌شود.

١ . أَخْبَرَنا مُؤمِنُ بْنُ مَحْمُودٍ وَ عَبْدُ اللّهِ بْنُ حَبیبٍ جَمیعاً، قالا: كُنّا عِنْدَ الْمَنْصُورِ في دارِهِ فَذَكَرْنَا الْمَذاهِبَ، فَقالَ: لا یَذْهَبَنَّ بِكُمُ الْمَذاهِبُ! إِنَّ اللّهَ اصْطَفیٰ لَكُمُ الدِّینَ وَ أَكْمَلَهُ لَكُمْ وَ جَعَلَ لَهُ حَدّاً بَیِّناً كَحُدُودِ دارِي هٰذِهِ، فَما كانَ فِي الطَّریقِ فَهُوَ مِنَ الطَّریقِ وَ ما كانَ فِي الدّارِ فَهُوَ مِنَ الدّار!

ترجمه‌ی گفتار:

مؤمن بن محمود و عبد الله بن حبیب هر دو ما را خبر دادند، گفتند: نزد منصور در خانه‌ی آن جناب بودیم، پس از مذاهب یاد کردیم، پس فرمود: مذاهب شما را (به سوی خود) نبرند! هرآینه خداوند دین را برای شما برگزید و آن را برایتان کامل کرد و برای آن مرزی روشن مانند مرزهای این خانه‌ی من قرار داد، پس هر چه در کوچه قرار دارد، آن از کوچه است و هر چه در خانه قرار دارد، آن از خانه است!

شرح گفتار:

مراد آن جناب این است که دین مجموعه‌ای خالص و کامل است که همه‌ی مرزهای آن توسّط خداوند تبیین شده و با این وصف، هر چیزی که در آن قرار دارد از اسلام است اگر چه از مذهب خارج باشد و هر چیزی که در آن قرار ندارد از اسلام نیست اگر چه در مذهب داخل باشد.

٢ . أَخْبَرَنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الطّالِقانيُّ قالَ: أَدْخَلْتُ عَلَی الْمَنْصُورِ رَجُلَیْنِ مِنْ أَصْحابِنا فَقُلْتُ لَهُ: هٰذا فُلانٌ مِنْ أَصْحابِكَ وَ هُوَ شیعةٌ وَ هٰذا فُلانٌ مِنْ أَصْحابِكَ وَ هُوَ سُنَّةٌ، قالَ: دَعْنا -یا أَحْمَدُ- مِنْ شیعَتِكُمْ وَ سُنَّتِكُمْ! إِنَّ اللّهَ قَدْ رَضِيَ لَكُمُ الْإسلامَ دِیناً، فَتَدَیَّنُوا بِهِ، مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ، فَلا تَسَمُّوا إلّا بِالْمُسْلِمینَ و لا تَنابَزُوا بِالْألقاب! ثُمَّ قالَ: مَنْ أَتَی اللّهَ وَ لَمْ یُشْرِكْ بِهِ شَیْئاً دَخَلَ الْجَنَّة!

ترجمه‌ی گفتار:

احمد بن عبد الرحمن طالقانی ما را خبر داد، گفت: دو تن از یارانمان را به محضر جناب منصور رساندم، پس به او عرض کردم: این فلانی از یاران شماست و او شیعه است و این فلانی از یاران شماست و او سنّی است، فرمود: ما را از شیعه و سنّی‌تان واگذار ای احمد! هرآینه خداوند اسلام را برای شما به عنوان دین پسندیده است، پس به آن متدیّن شوید که کیش پدرتان ابراهیم است، او شما را از پیش «مسلمان» نامید، پس خود را جز «مسلمان» ننامید و یکدیگر را با القاب یاد نکنید! سپس فرمود: هر کس در حالی به نزد خداوند بیاید که چیزی را شریک او قرار نداده است به بهشت داخل می‌شود!

٣ . أَخْبَرَنا جُبَیْرُ بْنُ عَطاءٍ الْخُجَنْدِيُّ، قالَ: دَخَلَ عَلَی الْمَنْصُورِ رَجُلٌ وَ قالَ لَهُ: أَ شیعةٌ أَنْتَ أَمْ سُنَّةٌ؟! قالَ: إِنِّي حَنِیفٌ مُسْلِمٌ وَ مَنْ لَمْ یَرْضَ عَنِّي بِهٰذَا الْقَولِ فَأَبْعَدَهُ اللّهُ! ثُمَّ قَرَأَ: «مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَٰكِنْ كَانَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ»!

ترجمه‌ی گفتار:

جبیر بن عطاء خجندی ما را خبر داد، گفت: مردی بر منصور وارد شد و به آن جناب عرض کرد: آیا تو شیعه هستی یا سنّی؟! فرمود: هرآینه من حق‌گرایی مسلمان هستم و هر کس از من به این سخن راضی نمی‌شود خداوند دورش کند! سپس (این آیه را) قرائت فرمود: «ابراهیم یهودی یا نصرانی نبود، بلکه حق‌گرایی مسلمان بود و از مشرکان نبود» (آل عمران/ 67)!

٤ . أَخْبَرَنا مُحمّدُ بْنُ إبراهیمَ الشِّیرازيُّ، قالَ: قالَ لي رَجُلٌ: إِنَّ صاحِبَكَ هٰذا یَدْعُو إِلَی اللّهِ وَ یَعْمَلُ صالِحاً إلّا أَنَّ فِیهِ عَیْباً! قُلْتُ: وَ ما ذٰلِكَ الْعَیْبُ؟! قالَ: قَولُهُ ما أَنا شِیعیّاً و لا سُنِّیّاً وَ لٰكِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمینَ! فَأَخْبَرْتُ بِذٰلِكَ الْمَنصُورَ فَقالَ: قُلْ لَهُ: «وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ»؟! فَأَخْبَرْتُ بِذٰلِكَ الرَّجُلَ، فَقالَ: «اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ»!

ترجمه‌ی گفتار:

محمّد بن ابراهیم شیرازی ما را خبر داد، گفت: مردی به من گفت: این دوست تو به سوی خدا دعوت می‌کند و کار خوبی انجام می‌دهد، جز آنکه در او عیبی وجود دارد! گفتم: آن عیب کدام است؟! گفت: این سخنش که من نه شیعه هستم و نه سنّی، بلکه از مسلمانانم! پس آن را به اطلاع جناب منصور رساندم، پس فرمود: به او بگو: «و سخن چه کسی بهتر از (سخن) کسی است که به سوی خدا دعوت می‌کند و کار خوبی انجام می‌دهد و می‌گوید که من از مسلمانانم» (فصّلت/ 33)؟! پس این را به اطلاع آن مرد رساندم، پس گفت: «خداوند بهتر می‌داند که رسالتش را در کجا قرار دهد» (أنعام/ 124)!

٥ . أَخْبَرَنا عليُّ بْنُ داوودَ الْفَیْض‌آباديُّ، قالَ: قَرَأْتُ عِنْدَ الْمَنْصُورِ قَولَ اللّهِ تَعالیٰ: «وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَىٰ عَلَىٰ شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَىٰ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ»، قالَ: أَ تَعْلَمُ مَنْ هٰؤلاءِ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ فَقالُوا مِثْلَ قَولِهِمْ؟ قُلْتُ: اللّهُ وَ وَلیُّهُ أَعْلَمُ! قالَ: هُمُ السُّنَّةُ وَ الشِّیعَةُ! قالَتِ السُّنَّةُ لَیْسَتِ الشِّیعَةُ عَلیٰ شَيْءٍ وَ قالَتِ الشِّیعَةُ لَیْسَتِ السُّنَّةُ عَلیٰ شَيْءٍ وَ هُمْ یَتْلُونَ الْكِتابَ! قُلْتُ: إِنِّي أَرْجُو أن یَنْتَهِيَ اخْتِلافُهُمْ هٰذا بَعْدَ أَنْ جاءَهُمُ الْمَهْدِيُّ! قال: لا وَ لٰكِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ!

ترجمه‌ی گفتار:

علی بن داوود فیض‌آبادی ما را خبر داد، گفت: نزد جناب منصور سخن خداوند بلند مرتبه را خواندم که می‌فرماید: «و یهودیان گفتند که مسیحیان بر چیزی نیستند و مسیحیان گفتند که یهودیان بر چیزی نیستند، در حالی که همه‌ی‌ آنان کتاب را می‌خوانند! همین سان کسانی که نمی‌دانند مانند سخن آنان را گفتند» (بقره/ 113)! فرمود: آیا می‌دانی این کسانی که نمی‌دانند و مانند سخن آنان را گفتند چه کسانی هستند؟ عرض کردم: خدا و ولیّش داناترند! فرمود: آنان سنّیان و شیعیان هستند! سنّیان گفتند که شیعیان بر چیزی نیستند و شیعیان گفتند که سنّیان بر چیزی نیستند، در حالی که همه‌ی‌ آنان کتاب را می‌خوانند! عرض کردم: من امید دارم که این اختلاف آنان پس از آنکه مهدی به نزدشان بیاید برطرف شود! فرمود: نه، ولی خداوند در روز قیامت میان آنان درباره‌ی چیزی که اختلاف کردند حکم می‌فرماید!

٦ . أَخْبَرَنا عبدُ اللّهِ بْنُ مُحمّدٍ الْبَلْخِيُّ، قالَ: اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ مِنَ الشِّیعَةِ عَلَی الْمَنْصُورِ فَأَذِنَ لَهُ، فَلَمّا دَخَلَ عَلَیْهِ قالَ: بَلَغَنا كِتابُكَ فَنَظَرْنا فيهِ فَظَنَنّا أَنَّكَ مِنَ الشِّیعَةِ ثُمَّ نَظَرْنا فيهِ فَظَنَنّا أنَّكَ مِنَ السُّنَّةِ! فَما أَنْتَ أَصْلَحَكَ اللّهُ؟! أَ مِنَ الشِّیعَةِ أَمْ مِنَ السُّنَّة؟! قالَ: وَیْحَكَ أَیُّهَا الرَّجُلُ! دَعْنِي حَتّیٰ أُصْلِحَ بَیْنَ النّاسِ! قالَ الرَّجُلُ: لا وَاللّهِ لا نَتَّبِعُكَ حَتّیٰ تَكُونَ مِنَ الشِّیعَةِ! فَاسْتَوَی الْمَنْصُورُ جالِساً وَ كانَ مُتَّكِئاً، فَقالَ: أَتَزْعُمُ -أَیُّهَا الْجاهِلُ- أَنِّي أَسْأَلُكُمْ إِلْحافاً أَنْ تَتَّبِعُوني؟! لا وَاللّهِ مَنِ اتَّبَعَنِي فَإِنَّما یَتَّبِعُنِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَصانِي فَعَلَیْها وَ ما أَنا عَلَیْكُمْ بِحَفیظٍ! ثُمَّ قالَ: أَتَتَّبِعُونَ عَليَّ بْنَ أَبي طالبٍ؟ قالَ: نَعَمْ، قالَ: فَأَخْبِرْني عَنْهُ، أَكانَ مِنَ الشِّیعَةِ أَمْ مِنَ السُّنَّةِ؟! فَنَكَسَ الرَّجُلُ رَأْسَهُ ساعَةً یَتَفَكَّرُ فَیَقُولُ لِنَفْسِهِ: كَیْفَ كانَ مِنَ الشِّیعَةِ وَ كانَ لَهُ شیعَةٌ وَ كَیْفَ كانَ مِنَ السُّنَّةِ؟! ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ قالَ: لا وَاللّهِ لا یُقالُ لَهُ شیعةٌ وَ لا سُنَّةٌ وَ لٰكِنْ كانَ عَلیٰ دِینِ مُحَمَّدٍ صلّی الله علیه و آله و سلّم! قال: صَدَقْتَ وَ أَنا عَلیٰ ما كانَ عَلَیْهِ عَليُّ بْنُ أَبي طالِبٍ!

ترجمه‌ی گفتار:

عبد الله بن محمّد بلخی ما را خبر داد، گفت: مردی از شیعیان از جناب منصور اذن (دیدار) گرفت پس به او اذن داد، پس چون به محضر آن جناب رسید گفت: کتاب شما به ما رسید و در آن نظر کردیم، پس پنداشتیم که شما از شیعیان هستید و سپس در آن نظر کردیم، پس پنداشتیم که شما از سنّیان هستید! پس شما چه هستید؟ خداوند کارتان را سامان دهد! آیا از شیعیان هستید یا از سنّیان؟! آن جناب فرمود: وای بر تو ای مرد! من را واگذار تا میان مردم را اصلاح کنم! آن مرد گفت: نه به خدا سوگند، ما از شما پیروی نمی‌کنیم تا آن گاه که از شیعیان باشید! در این هنگام جناب منصور که تکیه کرده بود راست نشست و فرمود: ای نادان! آیا می‌پنداری که من به التماس از شما گدایی می‌کنم تا از من پیروی کنید؟! نه به خدا سوگند، هر کسی از من پیروی کند جز این نیست که به سود خودش از من پیروی می‌کند و هر کسی من را نافرمانی کند پس به زیان خودش است و من بر شما نگهبان نیستم! سپس فرمود: آیا از علیّ بن ابی طالب پیروی می‌کنید؟ گفت: آری، فرمود: پس من را از او خبر بده که آیا از شیعیان بود یا از سنّیان؟! پس مرد سر خود را به زیر انداخت و مدّتی در اندیشه شد، پس به خود می‌گفت: چگونه از شیعیان بوده باشد در حالی که برای او شیعیانی بود و چگونه از سنّیان بوده باشد؟! سپس سر خود را بالا آورد و گفت: نه به خدا سوگند، به او شیعه یا سنّی گفته نمی‌شود، ولی او بر دین محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم بود! آن جناب فرمود: راست گفتی و من بر آنم که علیّ بن ابی طالب بر آن بود!

٧ . أَخْبَرَنا عَبْدُ السَّلامِ بْنُ عَبْدِ الْقَیُّومِ قالَ: كُنّا مَعَ الْمَنْصُورِ في مَسْجِدٍ فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: إنِّي شیعةٌ! قالَ: و ما تُریدُ مِنَ الشِّیعَةِ؟ قالَ: شیعَةَ آلِ مُحمَّدٍ صلَّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم! قالَ: كُنْ مُسْلِماً تَكُنْ مِنْ شیعَةِ آلِ مُحمَّدٍ صلَّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم! فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: إنّي أهلُ السُّنَّةِ! قالَ: و ما تُریدُ مِنْ أَهْلِ السُّنَّةِ؟ قالَ: أَهْلَ سُنَّةِ رَسُولِ اللّهِ صلَّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم! قالَ: كُنْ مُسْلِماً تَكُنْ مِنْ أَهْلِ سُنَّةِ رَسُولِ اللّهِ صلَّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم! ثُمَّ قالَ: أَخَذْتُمُ الْأسامي و تَرَكْتُمُ الْمَعاني! كُونُوا مُسْلِمینَ -أَیُّهَا الْأحْجارُ- كَما كُنْتُمْ مَعَ رَسُولِ اللّهِ صلَّی اللهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم وَ لا تَكُونُوا مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ!

ترجمه‌ی گفتار:

عبد السّلام بن عبد القیّوم ما را خبر داد، گفت: به همراه منصور در مسجدی بودیم، پس مردی به آن جناب گفت: من شیعه هستم! فرمود: مرادت از شیعه چیست؟ گفت: پیرو آل محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم! فرمود: مسلمان باش تا پیرو آل محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم باشی! پس مردی (دیگر) به آن جناب گفت: من اهل سنّت هستم! فرمود: مرادت از اهل سنّت چیست؟ گفت: سنّت رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم! فرمود: مسلمان باش تا از اهل سنّت رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم باشی! سپس فرمود: اسامی را گرفتید و معانی را وا گذاشتید! مسلمان باشید -ای سنگ‌ها- همان طور که با رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم بودید و از کسانی نباشید که دین‌شان را پاره پاره کردند و گروه گروه شدند، هر دسته‌ای به چیزی که نزدشان است خرسندند!

هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
گوگل پلاس
دانلود مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نام کتاب: مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
ناشر: دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نسخه: پنجم
زمان انتشار: آبان (عقرب) 1397 هجری شمسی
مکان انتشار: بلخ؛ افغانستان
هرگونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.
×
آیا مایلید در خبرنامه‌ی پایگاه عضو شوید؟