شنبه 20 آذر (قوس) 1395 هجری شمسی برابر با 11 ربیع الأوّل 1438 هجری قمری Тоҷикӣ

منصور هاشمی خراسانی

* بخش «آشنایی» حاوی توضیحات کافی درباره‌ی علامه منصور هاشمی خراسانی، آثار و پایگاه ایشان راه‌اندازی شد. * مجموعه‌ی نقدها و بررسی‌های کتاب شریف «بازگشت به اسلام» اثر علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * «بسته‌های معرفتی هدایت» حاوی نامه‌ها، گفتارها، شرح‌ها، نقدها و بررسی‌ها و پرسش‌ها و پاسخ‌های مرتبط درباره‌ی موضوعات مهمّ اسلامی منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد. * کانال اطلاع‌رسانی «نهضت بازگشت به اسلام» در شبکه‌ی تلگرام راه‌اندازی شد. * صفحه رسمی دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی بر روی شبکه‌ی اجتماعی فیسبوک و گوگل پلاس راه‌اندازی شد. * نسخه‌ی تاجیکی پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی راه‌اندازی شد.

خواندن گفتار

شماره: 4 کد: 20
موضوع:

گفتاری از آن جناب در یاد نیکان گذشته و نکوهش این زمان و اهلش و تأکید بر ضرورت رساندن حکومت به مهدی

أَخْبَرَنا أحمدُ بْنُ عبدِ الرّحمٰنِ و عليُّ بْنُ داوودَ جَمیعاً، قالا: کُنّا جَماعَةً عِنْدَ المَنْصُورِ الهاشِميِّ الخُراسانيِّ فَٱلْتَفَتَ إلَیْنا و قالَ: لَعَلَّکُمْ تَظُنُّونَ أَنِّي قُمْتُ بِهٰذَا الأمْرِ عَلیٰ رَأيٍ رَأَیْتُهُ أو حَدِیثٍ سَمِعْتُه! لا وَاللّهِ، لَو قُمْتُ بِهِ عَلَیْهِما لَضَلَلْتُ کَما ضَلَّ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِي و لکِنِّي قُمْتُ بِهِ عَلیٰ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّي فَعُمِّیَتْ عَلَیْکُمْ و سَیُظْهِرُها لَکُمْ فَتَظِلُّ أَعْناقُکُمْ لَها خاضِعین! فَتَصَفَّحَ الوُجُوهَ و کَأَنَّ عَلیٰ رُؤُوسِنَا الطَّیْرَ فَقال: أَو لَعَلَّکُمْ تَظُنُّونَ أَنِّي دَعَوتُکُمْ إلیٰ هٰذَا الأمرِ رَغْبَةً فِیکُمْ أَو حاجَةً إلَیْکُم! کَلّا وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّ وَ النَّویٰ لَو لا عَهْدُ اللّهِ إِلَیْنا و فَضْلُهُ عَلَیْکُمْ لَٱعْتَزَلْناکُمْ وَ ٱتَّخَذْنا مِنْ دُونِکُمْ حِجاباً و کُنّا عَنْ مُصاحَبَتِکُمْ في شُغُلٍ و کان بَیْنَنا و بَیْنَکُمْ بُعْدَ الْمَشْرِقَینِ ثُمَّ أَیْقَنْتُمْ أَنَّهُ ما لَنا فِیکُمْ مِنْ رَغْبَةٍ و لا حاجَة! ثُمَّ أَخَذَهُ البُکاءُ حَتّیٰ جَرَتْ دُمُوعُهُ عَلیٰ خَدَّیْهِ، ثُمَّ قال: إِلَی اللّهِ أَشْکُو غُرْبَتِي وَ ضَعْفَ قُوَّتِي وَ هَوانِي عَلَی النّاس! أیْنَ إِخْواني؟ أیْنَ أَنْصاري إِلَی اللّه؟ أیْنَ الَّذِینَ سَلَوا عَنِ الْأَهْلِ وَ الْأَولادِ و تَجافُوا الْوَطَن؟ أیْنَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبیلِ اللّهِ و الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ و الْوِلْدان؟ أیْنَ الَّذِینَ رَفَضُوا تِجاراتِهِمْ و أَضَرُّوا بِمَعایِشِهِمْ و فُقِدُوا فِي أَنْدِیَتِهِمْ بِغَیْرِ غَیْبَةٍ عَنْ مِصْرِهِمْ و حالَفُوا الْبَعِیدَ مِمَّنْ عاضَدَهُمْ عَلیٰ أَمْرِهِمْ وَ خالَفُوا الْقَرِیبَ مِمَّنْ صَدَّ عَنْ وِجْهَتِهِمْ وَ ٱئْتَلَفُوا بَعْدَ التَّدابُرِ وَ التَّقاطُعِ فِي دَهْرِهِمْ و قَطَعُوا الْأَسْبابَ الْمُتَّصِلَةَ بِعاجِلِ حُطامٍ مِنَ الدُّنیا؟ أیْنَ عِبادُ الرَّحْمٰن؟ أیْنَ رُهْبانُ اللَّیْلِ و لُیُوثُ النَّهار؟ أیْنَ الرِّبِّیُّونَ الَّذِینَ ما وَهَنُوا و مَا ٱسْتَکانُوا حتّیٰ أَتاهُمْ نَصْرُ اللّه؟ أیْنَ الَّذِینَ یُحِبُّهُمُ اللّهُ و یُحِبُّونَهُ یُجاهِدُونَ فِي سَبیلِ اللّهِ و لا یَخاُفونَ لَومَةَ لائِم؟ ما لِي لا أَراهُمْ حَولِي؟! ها هُمْ سارَعُوا إلیٰ رَبِّهِمْ و تَرکُونِي وَحِیداً في مَعْشَرٍ مِنَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ و لا یَتَعَلَّمُونَ و لا یَعْقِلُونَ و لا یَسْمَعُونَ، یَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ بِٱلْهُدیٰ وَ یَشْرُونَ الْآخِرَةَ بِٱلدُّنْیا، لا یَعْرِفُونَ مِنَ الْإسْلامِ إلّا ٱسْمَهُ و لا مِنَ الْقُرآنِ إلّا رَسْمَهُ، فَکَأَنَّ الْحَقَّ قَدْ ماتَ و نُسِيَ وَ الْجَورَ قَدْ شَمِلَ الْبِلادَ کُلَّها و أَهْلَ الْباطِلِ ظاهِرُونَ و أَهْلَ الْحَقِّ مُخْتَفُونَ عَلیٰ خَوفٍ مِنْ فِرْعَونَ و مَلَئِهِمْ أَن یَفْتِنَهُمْ و یُحْکَمُ في النّاسِ بِحُکْمِ الْجاهِلیَّةِ فَلا یُنْکِرونَ و یَفْتَرُونَ عَلَی اللّهِ وَ رَسُولِهِ الْکَذِبَ و هُمْ یَعْلَمُونَ و یُفْسِدُونَ في الأرْضِ عَلانِیَةً فَلا یُرَدُّ عَلَیْهِمْ وَ یُفْسَقُ عَلیٰ رُؤُوسِ الْأَشْهادِ فَلا یُنْهیٰ عَنْهُ و یَفْتَخِرُونَ بِٱلْعَصَبِیَّةِ و التَّقْلیدِ و یَلْعَبُونَ بِدینِ اللّهِ وَ یَسْتَخِفُّونَ بِآیاتِهِ و یَخُوضُونَ في الآراءِ و یَخُونُ المسلِمُونَ المُسلِمینَ قُرْبَةً إِلَی الْکُفّارِ و لا یَنْصَحُونَ و لا یَأمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ و لا یَنْهَونَ عَنِ الْمُنْکَرِ، بَلْ یَرَونَ الْمُنْکَرَ مَعْرُوفاً و یَأمُرُونَ بِهِ و یَرَونَ الْمَعْرُوفَ مُنْکَراً و یَنْهَونَ عَنْهُ و یُحَلِّلُونَ الْحَرامَ و یُحَرِّمُونَ الْحَلالَ و یُبَدِّلُونَ الْأَحْکامَ و یُعَطِّلُونَ الْحُدُودَ و یَعْمَلُونَ فِیها بِٱلْأَهْواءِ و یَأخُذُونَ الرُّشیٰ و یَأکُلُونَ الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَةً و یَرْتَعُونَ في بَیْتِ مالِ المُسلِمینَ و یَفْعَلُونَ الْکَبائِرَ و لا یَسْتَحْیُونَ و یُضِیعُونَ الصَّلَواتِ و یَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ و یَجْعَلُونَ الْمالَ دُولَةً بَیْنَ الْأَغْنِیاءِ مِنْهُمْ و یَجْعَلُونَ بُیوتَهُمْ کَٱلْقُصُورِ و یَصْنَعُونَ الْبُرُوجَ بِٱلْعُرُوجِ و یَبْنُونَ بِکُلِّ رِیعٍ آیةً یَعْبَثُونَ و یَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّهُمْ یَخْلُدُون! ألا یَرَونَ کَثْرَةَ الْقَحْطِ و الزَّلازِل؟! ألا یَرَونَ غَلاءَ الْأَسْعارِ و نَقْصَ الْأمْوالِ بِکَسادِ التِّجاراتِ و قِلَّةِ الْفَضْلِ فیها و نَقْصَ الْأَنْفُسِ بِٱلْمَوتِ الذَّریعِ و نَقْصَ الثَّمَراتِ بِقِلَّةِ رَیْعِ الزَّرْعِ و قِلَّةِ بَرَکَةِ الثِّمار؟! ألا یَرَونَ الْحُرُوبَ کَیْفَ نَزَلَتْ بِهِمْ و زالَ الْأَمْنُ عَنْ بِلادِهِمْ؟ ألا یَرَونَ الذِّلَّةَ و الْمَسْکَنَةَ کَیْفَ ضُرِبَتْ بِهِمْ أَیْنَما ثُقِفُوا؟ ألا یَرَونَ الْکُفّارَ کَیْفَ یَتَقَلَّبُونَ في أَرْضِهِمْ و یَسْکُنُونَ في مَساکِنِهِمْ و یَقْتُلُونَ أَبْنائَهُمْ و یَغْتَصِبُونَ نِسائَهُمْ؟! و إنِّي أُنْبِئْتُ أَنَّ أَحَداً مِنْ هٰؤلاءِ الْخَنازیرِ قَدْ دَخَلَ بَیْتَ مُسْلِمٍ في الْعِراقِ فَقَتَلَه بِمَشْهَدِ أَهْلِهِ ثُمَّ تَعَرَّضَ لِٱمْرأتِهِ فَٱغْتَصَبَها بِمَشْهَدِ طِفْلِها ثُمَّ قَتَلَهُما -قَتَلَهُ اللّهُ- مِنْ دُونِ رَدْعٍ قَبْلَ ذٰلِکَ أو أَخْذٍ بَعْدَهُ و هُوَ فِي بَلَدِ المُسْلِمین! و إنِّي لا أَریٰ مِثْلَ هٰذِهِ الذِّلَّةِ إلّا طَلْعَ الْحُکُومَةِ الَّتِي غَرَسَتْها أَیْدِي النّاسِ و «إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ۝ طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ» و أَراهُمْ یَرْضَونَ بِها «فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ»! یَزْعُمُونَ أَنَّ لَهُمْ عَلَیْها أَمْناً و یَکُونُ مَرْجِعُهُمْ إلَی الْفَرَجِ «ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ ۝ ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ»! لا وَ اللّهِ لا أَمْنَ لَهُمْ و لا فَرَجَ حتّیٰ یُؤَدُّوا الْحُکُومَةَ إلَی الْمَهْدِيِّ و فِیهِ أَمْنُهُمْ و فَرَجُهُمْ و هُوَ کَهْفُ هٰذِهِ الأمَّة -ثُمَّ غَلَبَ عَلَیْهِ البُکاءُ فَبَکَیْنا مَعَهُ و صارَ الْبَیْتُ ضَجَّةً واحِدَةً!

ترجمه‌ی گفتار:

احمد بن عبد الرّحمن و علیّ بن داوود هر دو ما را خبر دادند، گفتند: ما در میان جماعتی نزد منصور هاشمی خراسانی بودیم، پس به ما روی نمود و فرمود: شاید شما گمان می‌برید که من بر پایه‌ی رأیی که دیده‌ام یا حدیثی که شنیده‌ام به این کار قیام کرده‌ام! نه به خدا سوگند، اگر بر پایه‌ی این دو به آن قیام می‌کردم هرآینه گمراه می‌شدم همان گونه که کسانی که پیش از من بودند گمراه شدند، ولی من بر پایه‌ی بیّنه‌ای از جانب پروردگارم به آن قیام کردم که بر شما پوشیده است و زودا که بر شما آشکارش سازد، پس گردن‌هاتان در برابرش خاضع شود! در این هنگام چهره‌های ما را از نظر گذراند و چنان بود که گویی بر سرهای‌مان پرنده نشسته است، پس فرمود: یا شاید می‌پندارید که من از روی علاقه‌ یا نیازی به شما به این کار دعوت‌تان کردم! چنین نیست، به کسی که دانه و هسته را شکافت سوگند که اگر عهد خداوند با ما و فضل او بر شما نبود، هرآینه از شما کناره می‌گرفتیم و میان خود و شما حجابی قرار می‌دادیم و از مصاحبت با شما مشغول بودیم و میان ما و شما از شرق تا غرب فاصله بود و آن گاه در می‌یافتید که ما را به شما رغبت یا حاجتی نیست! سپس آن جناب را گریه گرفت تا حدّی که اشک‌هایش بر گونه‌هایش سرازیر شد، سپس فرمود: به خداوند شکایت می‌برم از غربتم و ضعف توانم و ناچیزی‌ام در نظر مردم! کجا هستند برادران من؟ کجا هستند یاران من به سوی خدا؟ کجا هستند کسانی که از اهل و اولاد خود گسستند و از وطن دور شدند؟ کجا هستند مجاهدان در راه خدا و مردان و زنان و کودکان مستضعف؟ کجا هستند کسانی که کسب و کار خود را رها کردند و به درآمدهای خود زیان رساندند و از محافل خود ناپدید شدند بی‌آنکه از شهرهاشان غایب باشند و با بیگانه‌ای که آنان را در کارشان کمک رساند هم‌پیمان شدند و به آشنایی که آنان را از هدف‌شان باز دارد پشت کردند و پس از پراکندگی و جدایی در روزگارشان به یکدیگر پیوستند و رشته‌های پیوند خود به داشته‌های بی‌ارج دنیا را بریدند؟ کجا هستند بندگان خدای رحمان؟ کجا هستند راهبان شب و شیران روز؟ کجا هستند خدایی‌هایی که نه سست شدند و نه کم آوردند تا آن گاه که یاری خدا به آن‌ها رسید؟ کجا هستند کسانی که خدا آن‌‌ها را دوست می‌دارد و آن‌ها خدا را دوست می‌دارند، در راه خدا جهاد می‌کنند و از ملامت ملامت‌گری نمی‌هراسند؟ من را چه می‌شود، چرا آن‌ها را در پیرامونم نمی‌بینم؟! آری، آن‌ها به سوی پروردگارشان شتافتند و من را در میان مردمی تنها گذاشتند که نه می‌دانند و نه فرا می‌گیرند و نه عقل را به کار می‌اندازند و نه گوش می‌سپارند، گمراهی را به هدایت می‌خرند و آخرت را به دنیا می‌فروشند، از اسلام به جز نام آن و از قرآن به جز خطّ آن را نمی‌شناسند، پس گویا حق مرده و از یادها رفته و ستم همه‌ی سرزمین‌ها را فرا گرفته است و اهل باطل آشکارند و اهل حق از بیم فرعون‌ها و بزرگانشان پنهانند که مبادا آن‌ها را به فتنه بیندازند و در میان مردم به حکم جاهلیّت حکومت می‌‌شود ولی انکار نمی‌کنند و بر خدا و پیامبرش دروغ می‌بندند در حالی که آگاهی دارند و در زمین آشکارا فساد می‌انگیزند و بر آن‌ها رد نمی‌شود و در ملأ عام فسق ورزیده می‌شود و از آن نهی نمی‌شود و به عصبیّت و تقلید افتخار می‌کنند و دین خدا را به بازی می‌گیرند و به آیات او استخفاف می‌نمایند و در دیدگاه‌ها فرو می‌روند و مسلمانان به مسلمانان خیانت می‌کنند تا به کافران نزدیک شوند و خیر یکدیگر را نمی‌خواهند و به معروف امر نمی‌کنند و از منکر باز نمی‌دارند، بلکه منکر را معروف می‌بینند و به آن امر می‌کنند و معروف را منکر می‌بینند و از آن باز می‌دارند و حرام را حلال و حلال را حرام می‌گردانند و احکام را دگرگون می‌سازند و حدود را تعطیل می‌نمایند و درباره‌ی آن‌ها به اهواء عمل می‌کنند و رشوت می‌گیرند و با نرخ‌های بالا ربا می‌خورند و به بیت المال مسلمانان دست می‌برند و گناهان بزرگ مرتکب می‌شوند و حیا نمی‌کنند و نمازها را ضایع و از شهوت‌ها پیروی می‌نمایند و مال را در میان ثروتمندان خود دست به دست می‌گردانند و خانه‌هاشان را مانند قصرها قرار می‌دهند و برج‌ها را با ارتفاع بسیار می‌سازند و بر سر هر بلندی نشانی به بازی بنا می‌کنند و دژهای استواری برمی‌گیرند تا شاید جاودان بمانند! آیا کثرت خشکسالی‌ها و زلزله‌ها را نمی‌بینند؟! آیا افزایش قیمت‌ها و کاهش دارایی‌ها با کساد شدن کسب و کارها و کاستی سود در آن‌ها و کاهش عمرها با مرگ‌های ناگهانی و کاهش محصولات با کندی رویش کِشت و کاستی برکت میوه‌ها را نمی‌بینند؟! آیا جنگ‌ها را نمی‌بینند که چگونه بر آن‌ها فرود آمده و امنیت از سرزمین‌هاشان رخت بربسته است؟!  آیا ذلّت و بی‌چارگی را نمی‌بینند که چگونه به آنان برخورد کرده است در هر جایی که یافت می‌شوند؟! آیا کافران را نمی‌بینند که چگونه در زمین‌هاشان گردش می‌کنند و در خانه‌هاشان ساکن می‌شوند و فرزندانشان را می‌کشند و به زنانشان تجاوز می‌کنند؟! و هرآینه من خبر داده شدم که یکی از این خوک‌ها به خانه‌ی مرد مسلمانی در عراق درآمده، پس او را در حضور خانواده‌اش کشته و سپس متعرّض زن او شده و به او پیش چشم طفلش تجاوز کرده و سپس -خدایش بکشد- هر دو را به قتل رسانده است بدون هیچ مانعی پیش از آن یا مؤاخذه‌ای بعدش و هرآینه من چنین ذلّتی را جز ثمره‌ی حکومت‌هایی که دست‌های مردم آن‌ را نشانده است نمی‌بینم و «هرآینه آن درختی است که در اصل جهنم می‌روید؛ ثمره‌ی آن گویا سرهای شیاطین است» (صافات/ 64 و 65) و آن‌ها را به آن راضی می‌بینم «چه اینکه آن‌ها از آن خورندگانند و شکم‌های خود را از آن پر کنندگانند» (صافات/ 66)! می‌پندارند که برایشان بر روی آن امنیّتی است و بازگشت‌شان به سوی فرج خواهد بود «در حالی که برایشان بر روی آن شربتی از آب سوزان است و سپس بازگشت‌شان به سوی جهنّم خواهد بود» (صافات/ 67 و 68)! نه به خدا سوگند، نه امنیّتی برای آن‌ها هست و نه فرجی تا آن گاه که حکومت را به مهدی برسانند و امنیّت و فرج‌شان در اوست و او پناه‌گاه این امّت است - در این هنگام گریه بر آن جناب غالب شد، پس ما نیز به همراه او به گریه افتادیم و خانه یکسره شیون شد!

فرازهایی از گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «إنّا لله و إنّا إلیه راجعون. همانا این دین، از عالمانِ خویش، بیش از جاهلانِ خویش لطمه دیده و از فقیهانِ خویش، بیش از سفیهانِ خویش ضربه خورده است؛ چراکه لغزشِ جاهل، لغزشِ جاهل است و لغزش عالِم، عالَمی را می‌لغزاند! همانا یک بدی فقیه، هزار خوبی او را از بین می‌برد و شرّ قلیلش، از خیر کثیرش بی‌نیاز می‌کند! وای بر عالمان بد که در پی جلب رضایت سلطان‌اند؛ پس حق را باطل و باطل را حق می‌نمایند و بر ضدّ مستضعفان و به سود مستکبران فتوا می‌دهند...

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    عقل ریشه‌ی معرفت و کتاب و سنّت ساقه‌ی آن و خلفاء در زمین شاخه‌های آن هستند؛ پس هر کس عقل را وانهد، ریشه‌ی معرفت را بریده و هر کس کتاب و سنّت را وانهد، ساقه‌ی آن را بریده و هر کس خلفاء در زمین را وانهد، شاخه‌های آن را بریده است و همگی از حاصل و میوه‌ی آن محروم هستند!

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «ای مردم! بدانید که هیچ سرمایه‌ای برای شما سودمندتر از دانایی نیست و مردم یکی از سه کس هستند: کسی که می‌داند، کسی که در صدد دانستن است و کسی که کسی نیست. ای مردم! در زندگی‌های خود فرو نروید و از آن‌چه بر دنیا و آخرت‌تان می‌رود بی‌خبر نمانید. بی‌خبری در این روزگار گناهی بسیار بزرگ است. با قرآن انس بگیرید و آن را به کار بندید. با سنّت پیامبر و خاندانش آشنا شوید و از آن پیروی کنید. عقل‌های خود را به کار اندازید و سخنان اینان -و با دست به ملّایان و بزرگان قریه اشاره کرد- را بسنجید. اگر آن را مطابق با عقل‌های خود و مطابق با قرآن و سنّت یافتید بپذیرید وگرنه به دیوار بزنید و گناه آن بر گردن من باشد...

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    «چگونه بدون آفتاب، روز را خواهند دید و چگونه بدون آب، سبزی زمین را؟! بلکه شام آنان تا ابد ادامه خواهد داشت و زمین آنان مانند شوره‌زار خواهد بود؛ چراکه خلیفه‌ی خداوند بر آنان مستولی نیست و احکام او در میانشان جاری نمی‌شود. بگذار کسانی که به وجود خداوند ایمان ندارند و کسانی که برای او شریک می‌گیرند، به سخن من استهزا نمایند و در پی بازی خود بروند؛ چراکه آنان مانند کُشنده‌ی خویش پشیمان خواهند شد و مانند خورنده‌ی نجاست قی خواهند کرد! آن‌گاه در طلب من به دریا خواهند زد و از گردنه‌های کوه‌ها خواهند گذشت؛ بلکه من را در شکاف صخره‌ها جستجو خواهند کرد و از چوپان‌های دشت‌ها سراغ خواهند گرفت؛ تا سخنی را برای آنان بازگو کنم که امروز از من نمی‌شنوند و راهی را به آنان نشان دهم که اینک از من نمی‌پذیرند»!

  • حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی فرمود:

    دو گروه دین مردم را بر آنان تباه کردند: اهل رأی و اهل حدیث! گفتم: اهل رأی را دانسته‌ام، ولی اهل حدیث چطور؟! فرمود: آنان احادیثی دروغین را روایت کردند، پنداشتند که صحیح است و آن را جزئی از دین برساختند و هیچ گروهی بر خداوند و پیامبرش چنانکه اهل حدیث دروغ بسته‌اند دروغ نبسته است، می‌گویند: «خداوند و پیامبرش چنین گفتند»، در حالی که خداوند و پیامبرش چنین نگفتند و آنان تنها دروغ می‌گویند و اگر کسی بگوید این رأیی است که به نظر من آمده برای او بهتر است از آنکه بگوید این سخن خداوند و پیامبر اوست، در حالی که دروغگوست!

هر گونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.