الاثنين ١٦ محرم ١٤٤١ هـ المعادل لـ ١٦ سبتمبر/ ايلول ٢٠١٩ م
     
المنصور الهاشمي الخراساني
* تمّ نشر الترجمة العربية لكتاب «العودة إلى الإسلام» أثر العلامة المنصور الهاشمي الخراساني حفظه الله تعالى. * تمّ نشر النسخة المبرمجة لكتاب «العودة إلى الإسلام» أثر العلامة المنصور الهاشميّ الخراسانيّ حفظه الله تعالى
loading

الأقوال

   
الرقم: ٢ الكود: ٢٦
الموضوع:

خطبة من جنابه يعظ فيها الناس ويحذّرهم من الإفتتان بالدنيا ونسيان الآخرة.

نصّ القول:

یکی از یارانمان ما را خبر داد، گفت: منصور هاشمی خراسانی را دیدم که بر درخت توتی تکیه داده است و گروهی از مردم را پند می‌دهد و می‌فرماید:

«ای بندگان خدا که به گرد آوردن اموال سرگرم شده‌اید و برای تحصیل قدرت مسابقه گذاشته‌اید! بدانید که زندگی شما ناپایدار و مرگ‌ شما نزدیک است. گورها را برای شما کنده‌اند و کفن‌ها را برای شما بریده‌اند. به زودی دنیایی که برای آن رنج‌ها کشیده‌اید و ستم‌ها کرده‌اید و دروغ‌ها گفته‌اید و آبروها برده‌اید، به شما پشت می‌کند و شما را وا می‌گذارد. نه از سکون شما بعد از حرکت متأسّف می‌شود و نه از سردی شما بعد از حرارت اندوهگین. بر یتیمی کودکانتان غصّه نمی‌خورد و بر بیوه‌گی همسرانتان دریغ نمی‌ورزد؛ چراکه در جبلّت آن رحمی نهاده نشده و در سرشت آن عطوفتی نیست. کودکان شیرخوار را پا بر گلو فشرده و نوعروسان ناکام را خاک بر سر کرده و از جوانان آرزومند و پیران نیازمند در نگذشته است. چه بسیار مظلومانی که دادشان را نستانده و افتادگانی که دستشان را نگرفته است! آه از فریادهایی که از آن به آسمان است و آه از اشک‌هایی که از آن بر زمین! شما میراث‌خوار گذشتگانید و آیندگان میراث‌خوار شما خواهند بود. در خانه‌های کسانی ساکن شده‌اید که اکنون ساکنان گورها هستند و به مناصب کسانی نائل شده‌اید که اکنون گوشت بر استخوانشان نیست. چه صورت‌های زیبایی که باد کرد و منفجر شد و چه بدن‌های ورزیده‌ای که پوسید و مضمحل شد! پس به چه چیز این دنیا دل بسته‌اید و به کجای آن چشم دوخته‌اید؟! در حالی که آنچه گرد آورده‌اید، پراکنده خواهد شد و آنچه ساخته‌اید، ویران. بدن‌های خود را برای کرم‌ها فربه کرده‌اید و اموال خود را برای موریانه‌ها هزینه نموده‌اید. جان‌های شما به جرعه‌ای آویخته و نفَس‌هاتان به لقمه‌ای وابسته است. اندام شما ناتوان و آفات دنیا در کمین است. هر جایی که بروید گریبان شما در دست مرگ است و شما را از آن گریزی نیست. نه در قلّه‌های کوه‌ها از آن در امان خواهید بود و نه در زوایای درّه‌ها از آن پنهان. اکنون که فرصتی دارید و می‌توانید، برای آخرت توشه‌ای برگیرید و خود را به کاری وادارید که برایتان سودمند است».

در این هنگام، جوانی از میان مردم گفت: «ای استاد! بهترین توشه برای آخرت چیست و سودمندترین کار برای ما کدام است؟». آن جناب به او نگاهی انداخت و فرمود:

«با تعلیمم تربیت خواهی شد و با رهنمودم راه خواهی یافت؛ چراکه زبانم به حکمت گویاست و از درونم علم می‌جوشد. بهترین توشه برای آخرت پرهیزکاری است و سودمندترین کار برای شما یاری خلیفه‌ی خداوند؛ چراکه پرهیز از بدی بر انجام خوبی مقدّم است و یاری خلیفه‌ی خداوند از یاری دیگران اولی. زنهار به یاری ستمگران نپردازید تا خون ستمدیدگان را بریزید و جانب فرمان‌روایان را نگیرید تا جانب مهدی را فرو گذارید! چه کسی بدبخت‌تر از کسی است که آخرت خود را به دنیای دیگران می‌فروشد و چه کسی گمراه‌تر از کسی است که گماشته‌ی خود را بر گماشته‌ی خداوند مقدّم می‌سازد؟! حسرت مانند خون، به همه‌ی اجزائش خواهد رسید و پشیمانی مانند پوست، سر تا پایش را فرا خواهد گرفت، هنگامی که مرگ مانند عقاب بر سر او فرود می‌آید و چنگال‌هایش را مانند تیر در جان او فرو می‌برد، تا او را با خود به جهانی ببرد که بس هولناک و محنت‌انگیز است و بازگشتی از آن متصوّر نیست».

سپس روی به مردم کرد و با آواز بلند فرمود:

«هان ای مردم! از دنیا روی بگیرید پیش از آنکه از شما روی بگیرد و به آخرت روی آورید پیش از آنکه به شما روی آورد. نفس‌های خود را به پرهیز وادارید و به خوشی عادت ندهید. دنیا را بر خود سخت بگیرید تا آخرت بر شما آسان شود؛ چراکه به خدا سوگند سختی دنیا پایان می‌پذیرد، اما سختی آخرت همیشگی است؛ همچنانکه آسایش دنیا دیری نمی‌پاید و آسایش آخرت جاودان است. آگاه باشید! بهشت جاودان برای کسانی است که بهای آن را پرداخته‌اند و چه سود کرده‌اند کسانی که فانی را به باقی فروخته‌اند! آفرین بر آنان و خوشا به حالشان! گوارایشان باد خشنودی خداوند و پاداش‌های او!».

پس چون برخاست تا برود، آن جوان به نزد او آمد و گفت: «استاد! به من اذن بده تا با شاگردان تو بیایم؛ چراکه من را پس از این در دنیا رغبتی نیست»! آن جناب به او نگاهی انداخت و فرمود:

«اکنون که از دنیا بریدی، با من بیا تا تو را به آخرت رهنمون شوم؛ چراکه راه‌های کوتاهی را می‌شناسم و از روش‌های نیکویی آگاهی دارم».

پس آن جوان با آن جناب همراه شد و به شاگردان او پیوست تا برای یاری مهدی تعلیم داده شود.

ترجمة القول:

أخبرنا بعض أصحابنا، قال: رأيت المنصور الهاشمي الخراساني متّكئاً على شجرة توت وهو يعظ الناس ويقول:

«يا عباد اللّٰه الذين التهوا بجمع الأموال وتسابقوا لنيل السلطة! إعلموا أنّ حياتكم غير مستقرّة وأنّ موتكم قريب. قد حُفِرَتْ لكم القبور وفصّلت لكم الأكفان. سرعان ما تدبر عنكم وتترككم الدّنيا التي من أجلها عانيتم وظلمتم وكذبتم و انتهكتم الأعراض. فلن تأسف لسكونكم بعد حركتكم ولن تأسى على برودكم بعد حرارتكم ولن تحزن على أطفالكم إذ تيتّموا ولن تتحسّر على زوجاتكم إذ ترمّلن؛ لأنّها لم يُودع في جبلّها رحمة ولا يوجد في طبيعتها شفقة. قد وطأت بقدمها على حناجر الأطفال الرضّع وأهالت التراب على رؤوس العرسان الخائبة ولم تترك الشبّان الطامحين ولا الشيوخ العائلين. فكم من مظلوم لم تنصره وكم من متعثّر لم تمسك بيده. آهٍ من صرخاتٍ ارتفعت إلى السماء ومن دموعٍ سقطت على الأرض بسببها. أنتم ورثة السابقين وسيرثكم اللاحقون. لقد سكنتم منازل الذين أصبحت القبور مساكنهم ونلتم مناصب من تعرّت عظامهم من اللحم. كم من وجوه جميلة انتفخت وانفجرت وكم من أجسام قويّة تفسّخت واضمحلّت. فبأيّ شيء من هذه الدّنيا تعلّقتم وماذا تأملون منها؟ وإنّ ما جمعتموه سيتبعثر وما شيّدتموه سينهار وهذه أجسامكم سمّنتموها للديدان وتلك أموالكم أنفقتموها للأرضة. حياتكم رهن جرعة وأنفاسكم حبيسة لقمة. أبدانكم ضعيفة و آفات الدنيا مترصّدة. أينما تذهبوا فالموت آخذ بتلابيبكم ولا محيص لكم عنه. لا في قُلل الجبال تأمنون منه ولا في شقوق الوديان تخفتفون عنه. فالآن بعد أن كان لديكم الفرصة والقدرة، فتزوّدوا لآخرتكم واحملوا أنفسكم على ما ينفعكم».

في هذه الأثناء، قال شابّ من بين الناس: «أيّها المعلّم! ما هو خير الزاد للآخرة وأيّ عمل أنفع لنا؟» فنظر إليه جنابه وقال:

«ستتربّى بتعليمي وستهتدي بإرشادي؛ لأنّ لساني ناطق بالحكمة ويتفجّر من باطني العلم. إنّ خير الزاد للآخرة التقوى وإنّ أنفع الأعمال نصرة خليفة اللّٰه؛ لأنّ اجتناب السيّئات مقدّم على فعل الحسنات ونصرة خليفة اللّٰه أولى من نصرة الآخرين. إيّاكم أن تنصروا الظالمين لتريقوا دماء المظلومين وإيّاكم أن تركنوا إلى الأمراء لتخذلوا المهديّ! من أشقى ممّن يشري آخرته بدنيا غيره ومن أضلّ ممّن يقدّم من نصّبه على من نصّبه اللّٰه؟! سوف تصل الحسرة كالدّم إلى جميع أعضاءه وسيتغشّاه الندم كالجلد من رأسه إلى قدمه، حين ينقضّ الموت عليه كالعُقاب ويغرز مخالبه في روحه، ليأخذه معه الى عالم مروّع و شديد المِحَن ولا يُتصوَّر منه عودةٌ».

ثمّ أقبل على الناس وقال بصوت عالٍ:

«أيها الناس! أدبروا عن الدّنيا قبل أن تدبر عنكم وأقبلوا على الآخرة قبل أن تقبل عليكم. احملوا أنفسكم على التقوى ولا تعوّدوها على الراحة. عسّروا الدّنيا على أنفسكم لتتيسّر الآخرة عليكم؛ فواللّٰه إنّ صعوبة الدّنيا تنتهي، لكنّ صعوبة الآخرة أبديّة؛ كما أنّ راحة الدّنيا لا تبرح كثيراً وراحة الآخرة دائمة. إعلموا أنّ جنّة الخلد هي للذين دفعوا ثمنها وماذا ربح من باع الفاني بالباقي! بخّ لهم وطوبى! هنيئاً لهم رضوان اللّٰه وثوابه!»

فلمّا قام ليذهب، جاءه ذلك الشابّ وقال: «أيّها المعلّم! ائْذن لي لآتي مع تلامذتك؛ لأنّه لم يعد لي رغبة في الدّنيا»! فنظر إليه جنابه وقال:

«الآن بعد أن أقلعت عن الدّنيا، تعال معي لأرشدك إلى الآخرة؛ فإنّي أعرف سُبُلاً قصيرةً وسنناً حسنةً».

فاصطحب ذلك الشابّ جنابه والتحق بتلامذته ليتمّ تعليمه لنصرة المهديّ.

المشاركة
شارك هذا المحتوى مع أصدقائك.
البريد الإلكتروني
تلجرام
فيسبوك
تويتر
لا مانع من أيّ استخدام أو اقتباس من محتويات هذا الموقع مع ذكر المصدر.
×
هل ترغب في أن تصبح عضواً في النشرة الإخبارية؟